Çay

Tatil

2011-11-10T04:45:00.002+02:00

2011-09-02T19:58:00.002+03:00

Görsel Güncelleme

2011-08-03T13:31:00.000+03:00

Efenim asırlardır bu nacizane mekanı hiç bir anlamda güncellemiyordum. Bu yüzden yaşadığım pişmanlık sebebiyle hafif bir görsel güncelleme gerçekleştirdim kendileri için. Keza hala internet aleminin bir çok köşesinde burayı mekanım olarak tanıtmaya devam ediyorum. Bir kaç gün önce Tumblr hesabı açtım ancak bana göre değil gibi sanki. Hem görsel anlamda hem de teknik anlamda çok başarılı bir site ancak blogspot kadar sıcak gelmiyor bana. Muhtemelen alışkanlıklar ve yaşanmışlıklardan dolayı böyle hissediyorum. Eski her zaman daha güzel değil midir zaten? Her şeyin küçüğü, her şeyin eskisi güzel. Yine de her eski bir zamanların yenisi değil miydi? O zaman denemeye devam. Ama benim mekanım her zaman; seryatbarrett.blogspot.com. Hatta herhangi bir alan adıyla yönlendirmeden, o mis gibi blogspot ibaresiyle.

Keyifli günler ve geceler dilerim.

Tembellikten Yoğunluk!

2009-12-27T07:14:00.001+02:00

Uzun süredir ihmal etmek durumunda kaldığım bu internet yoldaşımdan, arayıp sormadığım, feysbuklardan dürtmediğim tüm canlarımdan, cananlarımdan, dostlarımdan özür dilerim. İstanbul'da, yurtta olduğum vakitlerde -ki iki senedir yılın dokuz ayı yaşam üçgenim doğduğum ilçe Üsküdar, okulun bulunduğu semt Göztepe ve yolumun sıklıkla düştüğü Kadıköy' olarak kayıtlara geçmiştir- bir çok yakınım ile iletişimsizlik içerisinde oluyorum. Bunun tam olarak neden kaynaklandığını açıklamadan önce tekrar özür diliyorum ve hepinizi çok sevdiğimi, teker teker hepinize çok değer verdiğimi bilin istiyorum. Toplu Konutlar'dan, OCF'den, Sakarya'dan, ailemden ve dünyanın çeşitli şehirlerine dağılmış olan herkeslere...

Ve evet bu durumun sebeb-i hümayünü;

Eğitim hayatım boyunca yaşam tarzı olarak edindiğim tembellik (üşengeçlik ve rahatlık anlamlı) alışkanlığım. Yıllar boyunca en sıkışık dönemlerimde bile böyle bi rahatlık, sallamama havası vardı. Ama her işimi de hallederdim. Yumurta kapıya gelince başlamaya karar verir, kapıyı çalınca, başlamaya hazırlanır, "Açın Kapıyı Yumurta!!!" diye bağırdığında başlar, kapıyı zorlayınca saatlerce ara verir, kilidi kıracak gibi olunca tekrar devam eder ve açamayacağını anlayınca bitirirdim tüm işlerimi. Yumurta sinirli bir şekilde kapıdan ayrılırken gidip yemek yer, çay içer, tam otobüse binecekken yetişir "Abi bitirdim, buyur." derdim. İşte tüm bu rahatlığın alışkanlık haline gelmesi, kısıtlı maddi ve duygusal imkanlarla İstanbul'da öğrenci yurdunda ikamet eden bir şahs-ı dana için, normal bir insana göre az olarak kabul gören yoğunluğun hat safhada olmasına sebep oluyor. Yani, "Azıcık aşım, minnacık işim, uff çok yoğunum hacım." oluyor mesele. Devamsızlık sıkıştırması, çeviri ödevleri, sunumlar, sınavlar, mazeret sınavları, ders notları, fotokopiler, iş, para, telefon, kontör, aman Allah'ım !Maksimum Yoğunluk Uyarısı! derken bu engin ama bir o kadar da tembel beyin çok sevdiği dostlarına, akrabalarına en azından bir mesaj gönderebilmekten bile aciz kalıyor.

   İş bu yukarıda belirtilen husustan ötürü beni mazur görmenizi önemle istirham etmek ile beraber tüm bu iletişimsizliği telafi etmek amacıyla bir şeyler düşünmeyi planladığımı bildirmek istiyorum.

   Bildiri Sahibi : ASC nam-ı diğer Seryat
   AlıcıVekili : Çay / www.seryatbarrett.blogspot.com

   Gitmeden önce gündemdekileri de sıralayayım;

The Office
Chuck
28 Aralık 2009
Norms In Translation (Translation Theories)
Process (Introduction to Interpreing)
Windows 7
Linux Ubuntu
Harici Hard Disk
Dizüstü Bilgisayar
Müzik Çalar
Grammar I, Introduction to Translation I, Espanol I
RoT&IAP Finals
Cart Curt

Saygılar, sevgiler...

Joseph Arthur'dan Honey and the Moon

Don't know why I'm still afraid. If you weren't real, I would make you up now. I wish that I could follow through I know that your love is true and deep as the sea, but right now everything you want is wrong, and right now, all your dreams are waking up, and right now, I wish I could follow you to the shores of freedom, where no one lives.

Remember when we first met and everything was still a bet in love's game. You would call; I'd call you back and then I'd leave a message on your answering machine. But right now everything is turning blue, and right now the sun is trying to kill the moon, and right now I wish I could follow you to the shores of freedom, where no one lives.

Freedom, run away tonight. Freedom, freedom. Run away, run away tonight.

We're made out of blood and rust, looking for someone to trust without a fight. I think that you came too soon. You're the honey and the moon that lights up my night. But right now everything you want is wrong, and right now, all your dreams are waking up, and right now, I wish I could follow you to the shores of freedom, where no one lives.

Freedom, run away tonight. Freedom, freedom. Run away, run away tonight.

We got too much time to kill, like pigeons on my windowsill we hang around. Ever since I've been with you, you hold me up all the time I'm falling down. But right now everything is turning blue, and right now the sun is trying to kill the moon, and right now i wish i could follow you to the shores of freedom, where no one lives.

Freedom, run away tonight. Freedom, freedom. Run away, run away tonight.

Bad Day?

2009-11-24T00:20:00.001+02:00

Sometimes the system goes on the blink and the whole thing turns out wrong. You might not make it back and you know that you could be well, oh that strong, and I'm not wrong...

You kick up the leaves and the magic is lost, because you had a bad day. You say you don't know, you tell me don't lie, you work for a smile and you go for a ride. You had a bad day, you've seen what you like and how does it feel for one more time; You had a bad day, you had a bad day...

2 Temmuz '09 - 10 Ekim '09 / Son 100 Gün

2009-10-11T01:54:00.002+03:00

Finallere girip, yurtla ilişiğimi, kesip evime, Sakarya'ya gelişimin üzerinden tam 100 gün geçti bugün. 100 gün, üç ay on gün demek. Temmuz ayının 29, Ağustos'un tamamı yani 31, Eylül'ün tamamı yani 30 ve Ekim'in 10 günü demek. Peki ben bu 100 günde ne yaptım? Son 17 gün hariç, yani bayramın üçüncü günü trene binip İstanbul'a geldiğim güne kadar ki 83 günde yaptığım şey şu; Hiç.

Uyku, yemek, sigara, bilgisayar-internet, müzik, grafik tasarım-fotoğrafçılık, tekrar yemek, tekrar bilgisayar, sigara, yemek ve sabah olunca uyumak. Müzik, Tasarım ve Fotoğraf dışında 83 günde yaptığım koskoca bir hiç. Savurganca harcadığım bu günleri değerlendirmemiş, kendime bir şeyler katmamış olmanın verdiği pişmanlıkla beraber tekrardan tembelliğe alışmış olmanın verdiği rahatsızlığı 17 gündür hissediyorum.

Geçtiğimiz yaz için kendime kattığım çok az şey var, sağlam müzisyenleri-grupları dinleyip iyice hissedebilmiş olmak, arkadaşlarla görüşüp güzel-hatırlanacak muhabbetler yapmak, bir kaç film izlemek, fotoğraflar çekip düzenleyerek amatör portfolyo oluşturmak ve logo-tasarım çalışmaları yaparak amatör grafik tasarımcılığımı geliştirmek, ailemle vakit geçirebilmek, astronomiyle ilgilenmek gibi. Böyle sıralayınca güzel gibi görünüyor aslında ama boşa harcanmış günleri düşününce pek de tatmin etmiyor.

Son 17 gün ne yaptım? Bayramın üçüncü günü akşamı İstanbul'a vardım. Geçtiğimiz sene İstanbul'un en iyi öğrenci yurdu olan, bu sene o kadar da güzel olmayan Üsküdar'daki yurduma yerleştim. Ve tembelliğe alışmış olan bünyenin tekrar %100 yoğunlukla çalışacağı günlerin başladığını düşündüm.

İstanbul, dünyanın en lanet ve en güzel şehri. Günün 12 saat yaşandığı ancak gün içinde yapılması gerekenlerin 48 saat aldığı, cennet içindeki cehennem. İstanbul'u seviyorum, çok seviyorum ancak İstanbul'da yaşamak istemiyorum.

23 Eylül Çarşamba günü, uyanıp okula gittim. Fen-Edebiyat'ın devasa beton örümceğinde sınıftakilerle saatlerce bekledim. Saatlerce hiç bir şey için bekledikten sonra yurt kaydı için gereken belgeleri edinmek için Kadıköy'e yürüdüm. Yurda gittim, kaydımı yaptırdım ve resmi olarak hapis cezamı onadım.

Neden geçen seneki kadar güzel değil?

Aşağıda görebileceğiniz yeni atanan yurt baş müdürünün uygulamaları yüzünden;

Uzun saç, sakal ve orada burada yazan yazıya göre anormal giyinimle dolaşmak,
Yatakhane haricinde eşofman, kapri ve terlik kullanmak,
Sözde 5727 Sayılı Kanun ile yurt sınırları içerisinde -balkon ve bahçe dahil- sigara kullanmak,
Yatakhanede su dahil herhangi bir tür yiyeceği ve içeceği bulundurmak,
Kantin dışında içecek ve yiyecek tüketmek,
Saat akşam 11'den sonra uyanık kalmak,
Sabah 10:30'dan sonra uyuyor olmak,
Akşam 10'dan sonra yurda giriş yapmak,

Bu kurallar ile ilgili şunları söyleyebilirim;

Üniversite öğrencisi, ne asker ne de polis öğrencisidir. Dilediği gibi saçını, ideolojik bir şey temsil etmediği sürece sakalını uzatabilir ve küpe, piercing gibi çeşitli aksesuarlar kullanma hakkına sahiptir. Toplu yaşama kuralları ihlal edilmediği sürece dilediği gibi giyinebilir.
Sabahtan akşama kadar pantolon ve ayakkabı kullanan öğrenci, evi gibi gördüğü öğrenci yurdunda rahat ve huzurlu olabilmek için eşofmanını da giyer, terliğini de.
5727 sayılı kanun safsatası için ise, nasıl olur da Eğitim Daire Başkanlığı'ndan "Öğrencilerin sigara, dinlenme, eğlence ve oyun odaları mevcut mu?" sorusunu içeren teftiş belgesi geliyor?
Yatakhaneye su götürülmüyorsa ve yatakhane dışına eşofmanla inilmiyorsa, gece susayınca pantolon gömlek ayakkabı giyip de su içmeye inmek mantıklı mıdır? Değilse gece susamak mı yasaklanmıştır? Yine akşam 11'den sonra acıkmak da yasak mıdır?
Her insanın uyku düzeninin farklı olduğu bilinen bir gerçek iken herkesi 11'de tavuk kümesi modunda uyutmaya çalışmanın mantığı nedir?
İkinci öğretim okuyanları ve o gün dersi olmayanları sabah 10:30'da uyandırmanın ve hatta ahıra girip hayvanlara bağırır gibi uyandırmanın mantığı nedir?
İstanbul gibi devasa ve kalabalık bir şehirde okuyan öğrencilerin, derslerinin geç bittiği zaman yurda gelmelerinin saatler aldığı kesinken ve Türkiye'de üniversite öğrencilerinin yarı-zamanlı işlere girerek eğitim hayatlarına devam edebildikleri, bu işler akşam 9:30 - 10:30 civarında paydos ettiği bilinirken son giriş saatini önce akşam 11, sonra da akşam 10 yapmanın mantığı nedir? Ayrıca öğrencilerin çalışmasını yasaklarken ülkenin durumunu bilmeden böyle bir karar almanın aptallığı farkedilememiş midir?
Şikayetleri, yakınmaları "yurttan atma" tehdidiyle engelleyerek, toplu dilekçeyi yasaklayarak öğrencilerin ve personelin huzurunu bozmak zevk mi vermektedir? Amaç nedir?

Sadece ben de değil, yurttaki benimle beraber 127 erkek, 102 kız öğrenci ve tüm personel de bu serenatta benimle beraberler. Uygulamaların dışındaki ahlaksızlar [torpil oyunları, iftiralar, yalakalıklar, tehditler] içinse hard rock parçası yazmayı düşünüyoruz.

Yurda giriş saatini sonuna kadar kullanarak akşam vakti giriş yapıyorum. Geçen sene elimden geldiğince yurtta kalmaya gayret gösterirken şimdi adeta kaçıyorum. Sabah okula gidiyorum, okuldan çıkıp Kadıköy'e yürüyorum. Kadıköy'den Haydarpaşa Kampüsü'ne yürüyorum. Denizim'le beraber Hukuk Fakültesi derslerine giriyorum (Bu gidişle çift anadal yapacağım gibi gözüküyor). Haydarpaşa'da yemek yiyip, akşam 8-9 gibi yurda gidiyorum. Bir-iki saat takılıp, polis zoruyla yatırıldıktan sonra Barbaros'un nam-ı diğer Barbieri, Baroş, Barbie'nin bilgisayarını alıp yatakta film izliyorum. Ertesi gün yine aynı terane. Her şeye rağmen güzel. Güzel olmasa bile sırf sorunlara ibnelik olsun diye güzel derdim. Ama gerçekten her şeye rağmen güzel. Denizim, arkadaşlarım, yaşadığım her şey, dertler, sıkıntılar, düşünceler, müzik... Hepsi var olduğum anlamına geliyor. Özellikle "Bugün rüyamda öldüm, trenle göçtüm." başlıklı gönderide bahsettiğim rüyayı düşününce günün 12 saat olduğu 48 saatlik İstanbul'da şebekem benimleyken hiç bir şekilde vazgeçmem, bunu farkediyorum. Şebekem var lan benim.

Hem ekonomik sıkıntıdan hem de F Tipi Öğrenci Yurdu'ndan kurtulmak ve İstanbul'da bir öğrenci evi kurabilmek için, yarı-zamanlı bir işe başvurdum. Umarım işe girebilirim. Bir süre para biriktirip, ikinci döneme bir evle başlamak istiyorum.

Bir hafta kadardır bu yazıyı yazmayı planlıyorum. Aslında aklımda yazacak daha çok şey vardı ancak, yukarıda gördüğünüz tüm görsellerin yerine kullanmak istediğim ve bir aylık süre zarfında çektiğim düzenlediğim fotoğraflar, topladığım görselleri bir arada tuttuğum telefonumun hafıza kartı bir sorun çıkardı ve karttaki her şey silindi. O görsellere bakarak yazacağım şeyler aklıma gelecekti planıma göre. Olmadı. Yine de elimden geldiğince, uzun süredir ihmal etmek durumunda kaldığım bloguma bir şeyler katmaya çalıştım. Hafıza kartım ile ilgili sorunu hayatın bir engelleme çalışması olarak görüyorum şu an, ama bilmesi gereken bir şey var; Benim hala şebekem var.

2 Temmuz 2009'un üzerinden 100 gün geçmiş iken başladım bu yazıyı yazmaya ve bitirirken 101. günün 01:37'si olduğu farkediyorum. Hatta şu an 01:39 oldu. Şimdi de 01:40. Son olarak daha yapacağım çok şey var demek istiyorum, ve dolayısı ile yazacağım çok şey var.

...

Progressive & Time Flies

2009-09-09T02:16:00.001+03:00

Büyük Progressive Rock gruplarının logolarıyla Progressive yazmaca. Fikir: Yucin, uygulama: ben. Pink Floyd, Rush, The Doors, Genesis, Rainbow, Emerson, Lake & Palmer, Supertramp, Strawbs, Marillion, Van der Graaf Generator, Elo.

Porcupine Tree'nin The Incident albümünden, Time Flies Video Duvarkağıdı.

"Bugün Rüyamda Öldüm, Trenle Göçtüm."

2009-09-06T06:59:00.000+03:00

Kilise ya da cami pek emin değilim, içi loş bir şekilde aydınlatılmış bir ibadethanenin içinde, yerde yüzüstü yatıyorum. Etrafımda 4-5 kişi var ve ölümüm hakkında konuşuyorlar. Onları duyuyorum. Evet ölmüşüm. Sebebini bilmiyorum. Gözlerimi açıyorum. Görebiliyorum, duyabiliyorum, düşünebiliyorum ancak konuşamıyor ve hareket edemiyorum. Çünkü ölmüşüm. Sonraki sahnede hareket eden bir trenin içinde ayakta duruyorum. Trenin içi İstanbul'daki banliyö trenlerine benziyor. Yanımda benimle birlikte ayakta duran iki kişi daha var. Birisi Ayberk. Diğerini hatırlamıyorum ama samimi olduğum birisi olmalı. Yanımda Ayberk olduğuna göre bu da Ege veya Onur'dur. İçinde olduğumuz tren binaların arasından geçiyor. Şehrin ortasında binaların arasından gidiyor ama dışarıdaki hiç kimse farketmiyor. Sonradan bu trenin, ölenleri bir yere götüren tren olduğunu anlıyorum. Trendeki herkes endişeli. Sağ tarafımda cam kenarında oturan kel, yaşlı bi amcayı hatırlıyorum. Adam hissiz bir şekilde önce trenin içine sonra dışarıya bakıp duruyor. Sonra cebimden telefonumu çıkartıyorum. Tam o sırada Ayberk yanımızdaki kişiyle konuşurken benden bahsederek;

"O şimdi Deniz'le vedalaşıyordur." diyor.

Telefona bakıyorum, aşağıdaki görüntünün hafızsız ve tarih-saatsiz kısmını görüyorum.

O an, ölünce telefonun çekmediğini anlıyorum. İçimden "Lan resmen öldük" diyorum. Cam kenarındaki yaşlı amca gibi hissizleşiyorum. Bir şeyler hissediyorum aslında. Yaşayanları düşünüyorum. Denizim'i düşünüyorum. Belki öldüğümden bile haberi yok. Mesaj atacak, telefon çekmediği için iletilmeyecek. "Telefonunu kapatmış" diye düşünecek. Kızacak bana. Ama ben öldüm ki. Trenden inip yanına gitmeyi geçtim, bir mesaj bile atamıyorum. Yaşayanlarla bağlantım tamamen kopmuş durumda. Şebekem yok ulan!!! Sonra tren bir yerde mola gibi bir şey için duruyor. Vagonun kapısı açılıyor. Herkes inmeye başlıyor. Biz de iniyoruz. İki katlı bir evin yanından geçip, evlerin arkasındaki geniş ve toprak bir araziye geliyoruz. Arazinin baş tarafında beyaz masalar, masaların üzerinde beyaz örtüler, örtülerin üzerinde de plastik şişede sular var. Orta taraflara geçiyoruz. Etrafımızda binlerce insan var. Hepsi yeni ölen insanlar. Yerde tahtalar var. Bir süre sonra etrafımızdakiler çıldırıyor. Yerdeki tahtaları alıp savurmaya, toprağa vurmaya, atmaya başlıyorlar. O sırada Ayberk'i kaybediyorum. Ne olduğunu anlayamadan etraf kararıyor...

Sonra uyanmışım. Evet uyandım ama rüya gördüğümün farkında değilim. Gördüklerimin hala etkisinde olduğumdan, içimden, "Lan öldüm mü ben şimdi?" diyorum. Sonra babamın sesini duydum. "Uyan hadi, uyan." gibilerinden bi şey dedi. Telefona baktım hemen. Kapalıydı. "Telefonun alarmını kurmuştum, şarjı bitmiş." dedim babama. "Tamam kalk, çarşıya gidecektin geç kalma." dedi. Kalktım, telefonu şarja taktım. Yüzümü yıkamaya banyoya gittim. Babam uyandırmasaydı etraf karardıktan sonra olacakları da görecektim belki de. Her ne kadar çok merak etsem de, iyi ki uyandırmış. O hissizliği bir daha yaşamak istemiyorum. Daha önce de yine bir rüya yüzünden yaşamıştım zaten. Yine Ayberk vardı rüyamda. Bu sefer onu öldürüyordum. O zaman yaşamıştım.

Yüzümü yıkadıktan sonra telefonu açtım. Oh lan, şebekem vardı. Bi şebekeyi bu kadar özleyeceğim aklıma gelmezdi. Lütfen beni bırakma şebekem. Sen yaşıyor olduğum anlamına geliyorsun. Yaşıyor olduğumdan çok, hissizleşmediğim anlamına geliyorsun.

"Ölünce trenle göçülüyormuş. Bir de telefonun çekmiyormuş."

The Incident, Porcupine Tree, Analiz

2009-09-04T06:32:00.000+03:00

The Incident'ın internete sızışının "promotional" denilen olay şeklinde olduğunu düşünüyorum. Yani dinleyicilerine albüm satışları konusunda güvenen sanatçı, plak şirketiyle anlaşarak albümü internete sızmış gibi göstererek daha çok insana ulaştırmak amacıyla internette kaynak göstertmeden paylaşır. Asıl amacı ise albüm çıkış tarihinin hemen sonrası için ayarlanan konserlere gidecek olanlar için albümü iyice dinleyip öğütmeleri ve konserde tüm coşkularıyla eşlik etmelerini sağlamaktır. Tabii her grup-sanatçı-şirket cesaret edemez buna. Albüm satışları konusunda dinleyicilerine güvenenler edebilir sadece. Nitekim Porcupine Tree'nin 14 Eylül'de raflara çıkacak olan The Incident'ın 57 küsür pound'luk 2000 tane basılan özel versiyonu kısa bir sürede tükendiğinden ve 21 pound'luk, 11 Eylül'de gönderilmeye başlanacak olan normal versiyonun ön sipariş rakamları hayli yüksek olduğundan bu mükemmel grubun ve üstad Steven Wilson'ın bu konuda hiç de çekinmeyeceğini söyleyebilirim. Tabii öyle de olmayabilir, bilemeyiz.

Albüm analizine gelince;
Bir önceki albüm, Fear of a Blank Planet'da modern zamanın, daha doğrusu, tv, internet, medya, alışveriş çılgınlığı vb. ögelerin insan hayatını mahvedişini konu edinen Porcupine Tree, bu albümde de 21. Yüzyılın boklaşmış düzenini anlatmaya, özellikle de akıp giden zamanın üzerinde durarak devam etmiş. Albümün ilk cd'deki kısmı, yani 14 bölümden oluşan kısım, aslında 55 dakikalık [Tam dakikayı hesaplayınca 53 dakika 40 saniye] yukarıda bahsettiğim konsept üzerine kurulu The Incident adlı parça. Bu 55 dakikalık parça roma rakamlarıyla 14 bölüme ayrılmış durumda. Gayet gaz ve progresif metale kaçan kral mı kral progresif bir şölen. Gitarları keza Porcupine Tree'nin bizlere alıştırdığı gibi hayran olunacak cinsten. İkinci cd'de ise The Incident'dan bağımsız 4 güzel parça daha bulunuyor. The Incident konseptine göre daha yumuşak.

The Incident'ın ilk bölümü;

I. Occam's Razor
Güzel bir açılış parçası. 1 dakika 55 saniyelik bu parçada söz yok. Sert rifflerle girip sonlara doğru karanlık insan sesi efektleriyle son buluyor.

II. The Blind House
Occam's Razor'ın hemen ardından giren bu parça gaz bir introyla giriyor ve bu intronun ardından yavaşlayan müzik üzerine yavaş bir vokalle devam ediyor. Bu bölümün ardından introdaki sert gitar tekrar bizlerle oluyor. Tekrar yavaş vokal ve müziğin devam ettiği kısımlarda Richard Barbieri tarafından güzel bir klavye efekti eşlik ediyor. Nakarat gayet hoş. Son kısım ise gaz olayını ciddi olarak arttıracak şekilde.

III. Great Expectations
Yavaş bir ritm gitarla ve duru vokalle açılan parça hafif hızlanan gitarla devam ediyor. 1 dakika 27 saniyelik bu parça The Incident'ın geçiş parçalarından. Kısa bir şekilde adından da anlaşılacağı üzere beklentilerden bahseden sözlere sahip.

IV. Kneel and Disconnect
Bir önceki parça Great Expectations'ın son kısmı ve bu parçanın başı birbirine bağlı. Büyük beklentilerin ardından gelen düş kırıklığı ve çöküntü ile beraber hayattan kopmayı anlattığını düşünüyorum. Çünkü "Kneel and Disconnect" haricinde pek fazla bir sözü yok. Bu da 2 dakika 3 saniyelik bir geçiş parçası. Bazı kısımlarında temiz arka vokaller ve piyano barındırıyor.

V. Drawing The Line
Kneel and Disconnect'in sonu ile bağlantılı devam ediyor. Albümün dikkat çeken parçalarından. Güzel bir giriş vokali var, şahsen yönetmen olsam çektiğim bir filmde kullanmak isterim. Nakarat kısmında "I'm drawing the line, I'm drawing the line, the line have my pride. I'm taking control, I'm taking control, the line saved my soul." diyor Steven'ımız. Hafif bir soloyla devam ediyor ve bitiyor parça.

VI. The Incident
Albüme ismini veren parça, Resident Evil serisinin film müziklerindenmiş gibi bir izlenim uyandırıyor. Güzel gitar ve vokal efektleri mevcut. Sonlara doğru nakarat kısmının coşmuş versiyonu geliyor. Eşlik ettirici bir kısım bu.

VII. Your Unpleasant Family
"Your unpleasant family smashed up my car..." diye başlıyor parça. Güzel arka vokallerle beraber bir dakika 48 saniyelik bu parçanın 40 saniyelik vokal kısmının ardından, parçanın sonuna kadar devam eden güzel bir solosu mevcut.

VIII. The Yellow Windows of The Evening Train
İsmiyle, Porcupine Tree'nin çok sevdiğimiz tren takıntısını hatırlatıyor bu parça. Sözleri yok. İki dakikalık, ismi gibi, "Akşam treninin sarı camları" gibi bir geçiş parçası. Yavaş ilerleyen farklı bir müzik...

IX. Time Flies
İşte albümün krallarından bir parça. İlk olarak bir hafta önce 5 küsür dakikalık, kesilmiş, daha doğrusu radyolar ve müzik kanalları için kısaltılmış versiyonu ve klibi, grubun internet sitesi tarafından yayımlanan parça çok çok güzel. Toplamda 11 dakika 40 saniye olan Time Flies, adından anlaşılacağı gibi zamanın uçup gitmesi üzerine kurulu. Parçanın beşinci dakikadan sonraki kısmı ise çok çok harika. Gaz bir solonun önünü açan gitar tonları, davul ritmi ve ardından gelen harika solo. The Incident albümünde Porcupine Tree farkını belli eden bir solo. Bu solonun arkasındaki bas da gaz derecesini arttıracak cinsten. Yine arkadaki hafif gitar ritmi saat tik takı gibi. Solodan sonra gelen güzel söz kısmı da cabası.

"But after a while, you realize time flies and best thing that you can do is to take whatever comes to you. because time flies."

X. Degree of Zero Liberty
Evet, özgürlüğün sıfır olduğu derece, yani 21. yüzyılda kendimizi tam anlamıyla özgür sandığımız ancak hayatımızın içine eden, bağlı olduğumuz tv, internet, bilgisayar ve medya sayesinde aslında özgür olmadığımız, hatta zincirlerle bağlı olduğumuz derece. Bu parça, bu dereceyi bir dakika 46 saniye boyunca sözler olmadan anlatıyor. Açılış parçasındaki sert riffler bu parçayı oluşturuyor.

XI. Octane Twisted
Degree of Zero Liberty'nin ardından geldiğinden midir bilmem, pek benzerliği olmasa da ona bağlı olduğu hissini uyandırdı bende. Çünkü Degree of Zero Liberty başladığıdında bu parçanın güzel vokal girşini hatırlıyorum. Bu güzel vokalin ardından gelen gitarların arasında insan sesinden yapıldığını düşündüğüm çok güzel bi efekt var. Böyle Halka filmindeki Samara'nın kuyudan çıkışının sesi olması gerektiğini düşündüğüm bi efekt. 5 dakika 4 saniyelik bu parça albümün dikkat çekenlerinden.

XII. The Seance
İki dakika 40 saniyelik yavaş bir parça. Octane Twisted ile kesinlikle bağlantılı, özellikle vokaller düşünüldüğünde.

XIII. Circle of Manias
Sert bir parça. Söz yok. Gaz riffleri var. Derin ve soğuk gitar efekleri de çok iyi.

XIV. I Drive the Hearse
Yine albümün dikkat çekenlerinden. Yumuşak bir vokal ve gitarla başlıyor. Nakarat kısmı çok hoş. Yumuşak bir vokalle Steven Wilson "Silence is another way. I'm saying what I wanna say. Lying is another way. I'm hoping it would go away. Do you always want me stay? [Bu sonu tam anlayamadım]" diyor. Bu güzel nakaratın ardından yine güzel bir davul ritmi ile gelen yavaş müzik ve güzel arka vokallerle desteklenen yine yavaş bir vokal. The Incident konseptinde bahsedilen lanet modern zamanın bokluğundan kurtulabilmek için azda olsa bir umut olduğunu düşünmemi sağlıyor. Ve de bunun da tek yolunun insanın kendinde, içinde olduğunu... 6 dakika 42 saniyelik parça yavaş gitar ritmiyle ilk cd'nin ve The incident'ın bittiği anlamına geliyor.

İkinci cd'de,

1. Flicker
İnternete sızan versiyonda 20 dakikalık olarak bulunan Flicker, ardından gelen Bonnie the Cat, Black Dahlia ve Remember Me Lover'ın bir arada bulundukları hali aslında. Yani bu parçanın asıl adı bölümlerin sırasıyla yazılmasıyla Flicker: Remember Me Lover/Bonnie The Cat/Black Dahlia. İnternete düşen bu versiyonda bir hata var gibi gözüküyor ya da daha önce bildirilen parça listesi hatalıydı.

İkinci kısımdaki, Flicker'ın içerdiği üç bölümü ayrı ayrı ele almak gerekirse;

2. Bonnie the Cat
Klasik Porcupine Tree parçalarından. Karanlık ve hafif sert müzik, karamsar vokal, mühendislik harikası gitar efektleri ve güzel ritmler. Solosu ise albümün geneline hakim olan özellik olan "gaz verici" şekilde.

3. Black Dahlia
Piyano ile giren, yavaş bir parça. Hoş bir efektle birleştirilmiş yavaş bir vokal. Yavaş ritmler ile güzel bir sigara parçası.

4. Remember Me Lover
İkinci cd'nin en dikkat çeken parçası. Girişi Steven Wilson'ın ilk solo albümü Insurgentes'ı hatırlatıyor. Girişin ardından gelen hızlı ritm ve güzel nakaratla çok hoş parçalardan biri. Albümün son parçası olan Remember Me Lover, tıpkı diğer parçalar gibi The Incident'ı bir sefer daha dinleme isteği uyandıracak cinsten.

The Incident, çoğu Porcupine Tree albümü gibi ilk seferde dinleyince tam kavranamayacak, her dinleyişte ayrı bi güzelliği keşfedilecek bir albüm. Her dinleyişte bir başka şarkıya takıyorsunuz. Bunun en güzel örneklerinden biri Porcupine Tree'nin 2007 albümü Fear of a Blank Planet.

The Incident'ın albüm kapağında, içinde ve özel versiyondaki 150 küsür sayfalık kitaptaki fotoğraflar, Steven Wilson'ın Insurgentes, Porcupine Tree'nin In Absentia, Deadwing, Fear of a Blank Planet albümleri, konserlerdeki görseller için çalıştığı ve grupla yakın olduğu bilinen Danimarkalı fotoğrafçı Lasse Hoile'ye ait.

(bkz: kopyala yapıştır değil alın teri) : )

This is the analysis of Porcupine Tree's The Incident album in Turkish. English version is going to be available on www.progressychedelic.blogspot.com in two days.

The Incident İnternete Düştü!

2009-09-01T17:37:00.000+03:00

Porcupine Tree'nin aylardır beklenen, merak edilen 2009 albümü The Incident, ön sipariş dağıtımlarının başlayacağı 11 Eylül 2009 ve raflara çıkacağı 14 Eylül 2009 öncesinde 1 Eylül'de bilinmeyen bir kaynak tarafından Rapidshare linkiyle internete düşürüldü. İki link şeklinde ve 320kbps olarak mp3 formatında sızan albümdeki iki parçada transcode denilen ve ses formatı değişikliği sırasında oluşan izler mevcut. Diğer yandan albümü dinleyen Porcupine Tree dinleyicileri albümün internete sızan halinde bazı ses bozuklukları olsa da The Incident'ın en güzel Porcupine Tree albümlerinden olduğunu belirtiyorlar. Bazı dinleyiciler ise en iyi PT albümü olduğu görüşündeler. Bence de çok sağlam bir albüm olmuş The Incident. Sızan versiyonda ses bozuklukları olmasına rağmen albümün kalitesi çok rahat hissediliyor. 10 üzerinden 10 alan bir Porcupine Tree albümü.

The Incident Leaked Before Release Date, Click for details.

The Incident Tv Reklamı

2009-08-24T06:50:00.001+03:00

- English

Yellow Hedgerow Dreamscape, Porcupine Tree

2009-08-22T23:36:00.005+03:00

"Thankyou. I'd like to hand you over now to an old friend of mine - Please welcome to the stage: Solomon St. Jermaine. Let's hear it."

"Good evening. I'd like everyone to join me in an experiment. Could everyone sit down please. Everyone relax.
I'd like to take you on a journey with me.

Relax.

Open your hearts to the universe.
Let the light shine into your heart.
Be at one with the universe.
Open your mind. Come with me.

Everybody, join hands. Go on, link up!
Imagine yourselves in one large circle.

Close your eyes, empty your minds.
Imagine energy flowing from your hands to your eyes.

Receive with the left and give with the right.

Feel the energy flowing. Follow the energy with your mind.
Follow it round until you arrive back to yourself.

Give your energy to everyone! Keep the energy flowing.
Keep it flowing.

Now concentrate on the music.
Feel the music.
Let it flow through you.
Open yourself to the music. It is part of you.
You are the music.

This music is for you!

In the sign of cancer, on bass, Mr. Jelly!
In the sign of Capricorn, currently awaiting his solo return, on keyboards, Tarquin Underscore!
In the sign of Aquarius, on electronic treatment and acoustic guitar, Sebastian Tweetle- Blampton The Third!
On the cusp of Taurus and Gemini, on percussion, Timothy Tadpole-Jones!
In the sign of Leo, on drums, The Expanding Flan!
And on lead guitar, The Porcupine Tree!"

Yellow Hedgerow Dreamscape, LASTFM

The Incident albümünden Time Flies, Porcupine Tree

2009-08-22T17:47:00.009+03:00

Porcupine Tree'nin 14 Eylül'de yayımlanacak olan 2009 albümü The Incident'dan Time Flies adı parça grubun resmi sitesi porcupinetree.com 'dan sunuldu. Aynı zamanda bu parça için çekilen video klip de muzutv.com/porcupinetree adresinde yayınlandı.

Time Flies (edit)(.mp3)

Porcupine Tree "Time Flies"

- English

Ice, Camel

2009-08-22T01:55:00.005+03:00

Camel, 1979, I Can See Your House From Here albümünden, Ice.

Berber Asked Me "Why?"

2009-08-20T00:23:00.003+03:00

Blues for Allah:

olm çok acı bi durum:D

Progressychedelic ™:

Evet ama bunu kendin yapmalısın. Ben kendim yapmıştım.

Berber, "Nerden esti kestirmek. Bayağı uzatmışsın, neden kestiriyosun?" dedi.

Sustum, bi şey diyemedim. Gözlerinin içine baktım. Yakasından tuttum ve sarsarak; "Bu bir lanet, anlıyor musun bu bir lanet" dedim.

"Anlıyorum" dedi, "Her yıl sadece 1 kişi bu lanet yüzünden kıyıyor saçlarına. Ve..." dedi, "ve bu lanet bir türlü son bulmadı."

Blues for Allah:

Progressychedelic ™:

"Bulmayacak da. Taa ki kızlar uzun saçlılardan da hoşlanana kadar...." Sustum tekrar ve gözlerimi kapattım. Tekrar açtığımda saçlarım yoktu... Gözlerim dolu bir şekilde kafamı kaldırdım, koltuktan indim, aynaya bakmaya cesaret edemeden, "Borcum ne kadar dedim?"

"5 versen yeter" dedi. Bana acıdığını biliyordum çünkü normalde 10 liraydı. 5 lirayı verdim ve eve yürüdüm. Sonra hatırladım, Beşköprü'de saç kesimi hep 5 liraydı. "Orspu çocuğu acımamış" dedim içimden. Eve geldim yemek yedim. Osurdum ve artık başka bir çocuktum.

Blues for Allah:

siktir git

Progressychedelic ™:

Aha bunu bloga yazayım güzel oldu :D

Blues for Allah:

Bloguna da yaz.

Blues for Allah:

Evet.

Blues for Allah:

Umut Sarıkaya.

Progressychedelic ™:

:D:D

Asia Minor

2009-08-20T00:06:00.006+03:00

Asia Minor, bir Türk-Fransız Progressive Rock grubu.

Üyeleri;
Setrak Bakirel,
Eril Tekeli,
Robert Kempler,
Lionel Beltrami.

İki albümleri var;
İlk albümleri Crossing The Line.
İkinci ve bende bulunan albümleri Between Flesh and Divine.
Bu albümlerinde Boundless adlı parçanın sözlerinden bir kısmını paylaşmak istedim;

"There is no universe without harmony. And no illusions without dreaming." demişler.

Boundless - Asia Minor
Asia Minor Resmi Olmayan Web Sitesi

-English

Şampiyonlar Ligi Müziği

2009-08-18T23:06:00.007+03:00

Şampiyonlar Ligi Müziğini buldum. Çok severim kendisini. Buyrun, buradan.

English

Yeni Görünüm

2009-08-18T05:15:00.002+03:00

Saatlerce uğraştıktan sonra yeni bir görünüm yarattım internet günlüğüm nam-ı diğer Çay için. Kodlar çok şerefsiz ve yorucu. En kötüsü de "widget" denilen o güccük ama çok sevdiğim şeyleri kaybetmem oldu. Onlarsız yaşayabilirim elbet ama her zaman aklımda olacaklar. Günün birinde geri gelmeleri dileğiyle...

The Incident Kapağı, Düzenleme

2009-07-17T23:09:00.003+03:00

Efenim, kendisi The Incident albüm kapağının tarafımdan düzenlenmiş halidir.Saygılar.

The Incident için Geri Sayım

2009-07-17T21:53:00.002+03:00

The Incident, 14 Eylül'e Alındı

2009-07-16T00:24:00.004+03:00

Daha önce 21 Eylül 2009 tarihinde çıkacağı belirtilen Porcupine Tree'nin onuncu stüdyo albümü The Incident'ın, albüm için tur kapsamına eklenen 4 İngiltere konserinin tarihlerine uyması amacıyla 14 Eylül 2009 tarihinde raflarda olacağı PorcupineTree.com tarafından bildirilmiş durumda efenim. Bilginize.

The Incident, Porcupine Tree

2009-07-13T18:21:00.008+03:00

Porcupine Tree, adı doğrulanan yeni albümü The Incident'ı 21 Eylül 2009 günü Roadrunner Records'dan çıkartıyor. Steven Wilson'ın açıklamasına göre, albüm 2 CD'den oluşuyor. İlk CD'de, 14 bölümden oluşan 55 dakikalık The Incident isimli parça bulunuyor. İkinci CD'de ise The Incident konseptinden bağımsız olarak yazılmış 4 parça bulunuyor. İşte The Incident konseptinin kapsadığı 14 bölümün isimleri;

1. Occam’s Razor

2. The Blind House

3. Great Expectations

4. Kneel And Disconnect

5. Drawing The Line

6. The Incident

7. Your Unpleasant Family

8. The Yellow Windows Of The Evening Train

9. Time Flies

10. Degree Zero Of Liberty

11. Octane Twisted

12. The Séance

13. Circle Of Manias

14. I Drive The Hearse

İkinci CD'de bulunan dört bağımsız parçanın isimleri ise şöyle olacak;

1. Flicker

2. Bonnie The Cat

3. Black Dahlia

4. Remember Me Lover

Roadrunner Records Haber 1 , Roadrunner Records Haber 2

dA - Sitback

2009-07-06T05:41:00.001+03:00

Dam ekran yapınca daha iyi.

1 Pt Foabp, 1 Sw Insurgentes, 2 PtLazarus

2009-06-15T04:46:00.005+03:00

Amatör grafik tasarım. Sen de tas, güzel oluyor:

Lazarus, Deadwing, Porcupine Tree

Steven Wilson's I N S U R G E N T E S

Fear Of A Blank Planet, Porcupine Tree

"Türk Olmak..."

2009-03-28T04:13:00.006+02:00

Facebook'ta karşılaştığım bir videoda okunan harika bir şiir. Kim yazmış bilmiyorum, paylaşmak istedim. Okumanızı ve videodan dinlemenizi tavsiye ederim. Düşündürücü, üzücü, gülümsetici ve gurur verici bir şiir; Videosu

Aslında çok şeydir, Türk olmak.

Türk olmak, Osmanlı'nın borcunu ödemektir. Hovarda babanın borçla yaşayan evladı gibi.

Kosova'da ve Bosna'da, Batı Trakya'da ve Makedonya'da bilmem kaç asır geçmişte kalan meselelerin hesabını vermektir.

Türk olmak Kıbrıs'ta, Hocalı'da, Anadolu'da ve Balkanlar'da soykırıma uğrayıp karşılığında yapmadığın soykırımla suçlanmaktır.

Türk olmak faşist olmaktır, vatanına, milletine, tarihine sahip çıktığında…

Türk olmak demokrat ve çağdaş olmaktır, vatanına, milletine, tarihine sövdüğünde…

Türk olmak lisanının Avrupa'da yasaklanmasıdır ve yine Türk olmak kendini ve derdini anlatamamaktır.

Avrupa'da hor görülmek Türk olmaktır, ataların bir çok asır önce Viyana'yı kuşattığı için ve hoş görülmemektir tabii ki sadece kuşatıp; Napolyon gibi bütün Viyana'yı yakmadığın için.

Türk olmak Selanik'te Pontus Anıtı'nın, Viyana'da çiğnenen yeniçeri minberinin ve Malta'da papazın üzerine bastığı Türk bayrağı heykelinin önünden geçmektir.

Türk olmak zordur, çetindir ve eziyetlidir. Üç kıtadan dönüp, bir küçük yarımadada misafir muamelesi görmektir. Sayısız imparatorluk kurmak Türk olmaktır, aynı zamanda sayısız imparatorluk yıkmak da Türk olmaktır.

Arabaya koşulan ilk atın vatanında, ilk yazılı antlaşmanın imzalandığı yurtta, yazının bulunduğu, paranın icat edildiği her metrekaresinden bereket fışkıran bu yurtta, kalkınmak için yabancı sermaye beklemektir.

Türk olmak; Truva'dan bu yana, Sümer'den bu yana serpilerek gelse de, tarihten eski bu topraklarda, bütün zamandan damıtılarak gelen yüksek değerlerine rağmen, bir haftalık hafıza ile yaşamaktır.

Doğu Roma'yı da Batı Roma'yı da yıkıp, yeni Roma olan AB'ye girmeye çalışmaktır Türk olmak.

Türk olmak, Mostar'da köprüdür, Kerkük'te kaledir, İstanbul'da Kızkulesi'dir, Anadolu'da buğdaydır, Çukurova'da pamuktur, Ege'de tütün, Karadeniz'de fındık, Trakya'da ayçiçeğidir.

Türk olmak Çanakkale'de ölmektir. Çanakkale'de ölmeden önce düşmana su vermektir, onun yaralısını sırtında kendi hastanesine taşımaktır.

Düşmanın ardından rahmet okumak, kanlısından helallik almaktır.

Sabahları odana rahmet dolsun diye, camı açmaktır. Kar yağdığında kayak yapmayı değil, evsizleri düşünmektir. Balkon köşesine kuşlar için, kışın ekmek kırıntısı, yazın su koymaktır. Yağmura rahmet, Kara bereket diye bakmaktır.

Türk olmak, harap bir ülkede, zengin ülkelerin müstemlekesini reddedip, tahtadan kılıç ve ipten üzengi ile, paylaşacak ve sahiple n ecek tek varlığı fakirlik olmasına rağmen, yedi düvele meydan okumaktır.

Türk olmak askere davul-zurna ile uğurlanmaktır, belki de dönmeyeceğini bilerek. Türk olmak, annenin şehit oğlunun ardından 'Bir oğlum daha olsun, onu da vatan için göndereceğim.' demesidir. Babanın gözyaşlarını tutarak, tabutuna son kez dokunurken 'Vatan sağ olsun!' demesidir.

Türk olmak 'Türk çayında radyasyon olmaz!' yalanları ile, 'Gusül abdesti alana AIDS bulaşmaz!' dolanları ile yaşamaktır.

Her hükümetin enkaz devraldığı, AMA asla ardında enkaz bırakmadığı ülkede olmaktır.

Türk olmak, ecdadın yaşadığı kıtlıktan dolayı, çayın yanında gelen şekerden fazla olanı garsona geri vermektir. Aynı nedenle Türk olmak, yemeği ziyan etmekten korkmaktır. Göz hakkına, diş kirasına saygıdır.

Türk olmak. Evindeki bir kap aşın yarısını tanrı misafirine vermektir. Kendi yerde, misafiri döşekte yatırmaktır Türk olmak.

Türk olmak, milli maçta ağlamaktır. Ayhan Işık'a, Belgin Doruk'a aşık olmaktır. Türk olmak, aşkını ölesiye sevmektir. Aşkı için ölmektir, öldürmektir. Sevdiceğinin elini bir kez tutamadan, toprağa girmektir.

En güzel aşk şiirlerini yüreğinde hissetmektir. Eşkıyaya türkü yakmaktır, Türk olmak.

Milletine sövmektir, ama başkasına sövdürmemektir, Türk olmak.

Türk olmak Yunus'u bilmektir, Aşık Veysel'i sevmektir. Mevlana'yı, Hacı Bektaş-ı Veli'yi ve Hoca Yesevî -tek bir satırını okumasa da yüreğinde taşımaktır.

Türk olmak, saz çaldığında, ney üflendiğinde, kös dövül düğünde ve kaval çaldığında, yüreğinin derinlerinde bir sızı sezmektir, bir de Yemen Türküsü'nde...

Hayatın sana verdiklerine 'Nasip', vermediklerine 'Kısmet' demektir. Her işin 'Hayırlısına' inanmaktır ve ağlamamak için çok gülmekten çekinmektir.

Türk olmak, Asya'da batılı, Avrupa'da doğulu diye tepki görmektir.

Irk sözünü bilmeden yaşamak, yaradılanı Yaradandan ötürü sevmektir.

Magazin programları ile dizilerin arasına sıkışsa da, silkinip üzerindeki ölü toprağını atabilmektir.

Türk olmak, mahalle maçı için aynı saatte, on kişi buluşamazken, milyon kişinin bir araya gelmesidir.

Tavla oynarken bile kavga ederken, milyon kişinin kavga etmeden gösteri yapabilmesidir.

Türk olmak, buhran zamanında Arjantin'de de mağazalar yağmalanırken, daha ağır buhranda sıraya girerek, sorumlusuna en ağır cezayı tek bir cam kırmadan sandıkta kesmektir.

Türk olmak en zayıf gününde bile dünyaya meydan okumak, en dertli gününde bile her ufunetin bir şafakta biteceğini bilerek tevekkül göstermektir.

Zor iştir Türk olmak. Türk olmak Anadolu'da her düşen yağmur damlasına hamdetmek, her çıkan başak için şükretmektir.

Türk olmak, medeniyetler mezarlığı Anadolu'da dik durabilmektir ve büyük önder Atatürk'ün kurduğu Cumhuriyeti ilelebet payidâr kılıp

"Ne Mutlu ki Türküm" diyebilmektir...

Biraz İstanbul'a Gideyim.

2009-02-21T15:14:00.005+02:00

"You gave me life, now I'll show you how to live." demek istiyorum saygılarımla.

Audioslave gaz yaptı ondan, Show Me How To Live

Goodbye "Snowlady", I Was Not Somebody

2009-02-05T00:05:00.006+02:00

Ben de diyorum ki, ne diyorum,

Gidiyorum başlık yapıyorum.

Rüyamda görüp, sarılıyorum,

Öpmek istiyor, cesaret edemiyorum.

Gülüşüne bitiyorum, huzur buluyorum,

Hemen akşamında siktiri yiyorum.

Kendi kendime özlüyorum, -yorum, -yorum.
So, Goodbye "Snowlady", I Was Not Somebody.

Goodbye Cruel "Home"

2009-02-03T02:03:00.005+02:00

"Ev" her seferinde moralimi bozuyor. Onları seviyorum ama beni çok yoruyorlar. Her gelişimde bir daha gelmemek üzere ayrılıyorum evden, ama bir şekilde gelmek zorunda kalıyorum. Arkadaşlarım ve hayatımın en güzel yıllarından ikisini geçirdiğim bu şehir olmasa bir daha gelmem belki. Tüm sıkıntının "para" ile ilgili olması ise ikinci kez canımı sıkıyor. Yetmezmiş gibi, kış evde daha çok vuruyor. Ben "Bu ay evden para almadım, belki bir dizüstü bilgisayar aldırabilirim." umuduyla eve gelirken, "Arabayı satıyoruz, İstanbul'a taşınıyoruz, Para yok..." gibilerinden şeyler işitiyorum. Evde bana tek sıcak gelen şeyin soba olmasını istemiyorum, ki onun sıcaklığı bile sahte geliyor artık. "Sevmiyorum!" demek istemiyorum ama ev, onu sevmemem için çaba harcıyor sanki. Sakarya'da geçirdiğim iki yılı hala özlüyorken aynı anda buradan nefret etmeye başlamam hiç hoşuma gitmiyor. İstanbul'daki sekiz yılın ardından gelen iki yıllık Sakarya tatiline deli gibi özlem duyuyorum. İki yılın ardından üniversite yüzünden İstanbul'a dönüşüm ve İstanbul'daki resmi olarak dört yılımın arasındaki tatilleri Sakarya'da geçirmeye çalışırken, "Ev" beni her seferinde İstanbul'a itiyor. Sakarya değil iten biliyorum, "ev", ama ne yazık ki "ev" Sakarya'da. "Ev", beni Kepem'e, Üsküdar'a, yani İstanbul'a ev dedirtmek zorunda bırakıyor. "Ev"e gelince, evimi özlüyorum. Koyuyor, yine koyuyor. So, Goodbye Cruel "Home"!

"Arabesk"

2009-01-01T17:56:00.001+02:00

ba ş ıb o zu k Gral!

2008-12-22T05:40:00.008+02:00

5'ten sonrası, 6'dan öncesi. İddia, Sonbahar yenügzel. Elektronik düzenlemeler Parti (Flatliners Killa Mix), Kördüğüm (dEmian & Emre Remix), Ayıp Olmaz Mı? (Kaan Düzarat & Fuchs Rework), Küçük Sevgilim (Kaan Düzarat Remix), Darbe (Burak Güven & Serkan Hökenek Remix), Çocuklar ve Hayvanlar (DJ Kambo Remix), Deli (Luna Remix by Cihan Barış) ve İddia (Kerem Kabadayı & Serkan Hökenek Remix) harügzel. Canlı kayıtlar Kış Geliyor, Re, Bir Derdim Var seksügzel. Albüm kapağı ve içerik tasarımı bomba ve farklı. Çok beğendim. 5,5 denmeyecek kadar farklı bi çalışma. Bence 6.

Ekliyorum; Yukarıdakini yazarken albümü dinliyordum. Son parça, İddia (Kerem Kabadayı & Serkan Hökenek Remix)'dan sonra "hidden track" dediklerinden var, Serseri Canlı Kayıt.

http://www.morveotesi.com/albumler.tsp?al=album_detay&album=14

The Dø İstanbul'da, ama ben yokum!

2008-12-13T14:22:00.004+02:00

13 Aralık 2008 Cumartesi, yani bugün, bidenecik Olivia'nın bidenecik grubu The Dø, Beyoğlu Yeni Melek'te sahnede. Öğrenci bileti 28.5 liraydı hemen tükenmişti. Tam salon bileti ise 35 lira. Küresel ekonomik krizden bağımsız olarak bunalımda olan cüzdanım ise bu güzel akşamı karşılayamayacak nitelikte. Napalım, belki NTV bi ara yayınlar da izleriz. Benim için de söyle Olivia.

The Dø, Stay (Just A Little Bit More)

İstanbul'da Cumhuriyet

2008-11-03T02:23:00.006+02:00

28 Ekim Salı, yıllardan 2008, Maslak'ta Film Sokağı Stüdyoları'nda Mat'ın klibi çekilecekti ve ekipmanlar için eleman lazımdı.Önceki akşam Erşan Abi aramış, haber vermişti.Normalde sabah gidecektim ama uyanamayınca hem o iş yattı hem de okul.Sonra, saat 4-5 gibi telefon geldi ve Maslak'a geçtim.Klip çekimi sabaha kadar sürecekti ama ekipmanlar toplanana kadar bana ihtiyaç yoktu.Ben de ertesi sabah tekrar gelmek için, Üsküdar'a, yurduma gitmek için yola düştüm.Beşiktaş'tan vapurla Üsküdar'a geçtikten sonra, Üsküdar sahilindeki caminin mahyası dikkatimi çekti.Tam anlamıyla gral!'dı.Paylaşayım dedim.Görüşürüz.

Saykodelya

2008-10-31T04:07:00.002+02:00

Bağlantı

Fear Of A Blank Planet, Porcupine Tree

2008-10-31T04:03:00.003+02:00

Sunlight coming through the haze
No gaps in the blind
To let it inside
The bed is unmade
Some music still plays

TV, yeah it's always on
The flicker of the screen
A movie actress screams
I'm basking in the shit flowing out of it

I'm stoned in the mall again
Terminally bored
Shuffling round the stores
And shoplifting is getting so last year's thing

X-box is a god to me
A finger on the switch
My mother is a bitch
My father gave up ever trying to talk to me

Don't try engaging me
The vaguest of shrugs
The prescription drugs
You'll never find
A person inside

My face is mogadon
Curiosity
Has given up on me
I'm tuning out desires
The pills are on the rise

How can I be sure I'm here?
The pills that I've been taking confuse me
I need to know that someone sees that
There's nothing left I simply am not here

I'm through with pornography
The acting is lame
The action is tame
Explicitly dull
arousal annulled

Your mouth should be boarded up
Talking all day
With nothing to say
Your shallow proclamations
All misinformation

My friend says he wants to die
He's in a band
They sound like Pearl Jam
The clothes are all black
The music is crap

In school I don't concentrate
And sex is kinda fun
But just another one
Of all the empty ways
Of using up a day

How can I be sure I'm here?
The pills that I've been taking confuse me
I need to know that someone sees that
There's nothing left I simply am not here

Bipolar disorder
Can't deal with the boredom

You don't try to be liked
You don't mind
You feel no sun
You steal a gun
To kill time

You're somewhere, you're nowhere
You don't care
You catch the breeze
You still the leaves
So now where?

From the album Fear of A Blank Planet of Porcupine Tree

Benler, Senler.

2008-10-13T02:02:00.004+03:00

Müzikte duygusuz tekniğin tad vermemesi olayı vardır. Fotoğrafta da öyle olsa gerek, ve fotoğraf düzenlemede. Yandaki fotoğrafım 2 mp kameraya sahip telefonumla çekildi ve yine aynı telefonun fotoğraf düzenleme programıyla tek adımda bu hale geldi. Sadece "Otomatik seviye" efektini uyguladım. Teknik olarak pek elle tutulur bir şey olmasa da, amatör fotoğraf ve görüntü düzenlemeciliğimle bilgisayarda yapamayacağım bir görüntü elde ettim. Yanlış olmasın, bilgisayarda yapılamaz demiyorum, - gayet tabii bilgisayarda mis gibi yapılır - ben yapamam diyorum. Düşük ışığın "otomatik seviye" ile bakıştığı bu tek adımlık düzenlemenin kokusu en uzman düzenlemelerden gelen kokuyla aynı gibi geldi bana. Bilmiyorum belki de o tek adımı atan ben olduğum için böyle gelmiştir. Yine de duygular krallığından bir misafir yandaki fotoğraf benim için. En "gral!" duygudan bir misafir hem de; iki sevgi, iki dönem arasında sıkışan kardan sıcak, ateşten soğuk, sudan saydam...

Way Out Of Here - Porcupine Tree, Fear Of A Blank Planet

Bu Haftadan Notlar... 12 Ekim 2008

2008-10-12T18:12:00.002+03:00

Efendim farkettiğiniz üzre 10 gün olmuş bir şey yazmamışım.Olmuyor lan, artık canım istedikçe yazarım.10 gün mü, 20 gün mü, 50 gün mü bilemem ama bu gibi aralar olabilir.Bekleyiniz yani.İlla takip edeceğim derseniz, Facebook'tayım;

Bugünden Notlar...29-30 Eylül, 1-2 Ekim 2008

2008-10-03T00:30:00.004+03:00

Pazar günü Gökhan'la Galatasaray-Konya maçını izledik Bigg'de.Harika bi yerde izlenen harika bi maçtı.

Pazartesi günü bayram için köye gittik.Bayram günleri ve akşamları güzeldi.Bol bol yedim ve uyudum.Tembellik yaptım.

Çarşamba akşam eve döndük, 8'de Yetkin, Ayberk, ben ve Ege istasyonun orda buluştuk önce garip bi dönercide, Dönerci Ali Baba'da yemek yedik.Sonra Bigg'e gittik Guitar Hero oynadık.Nasti de geldi arada.Yardırdık biraz ama oyun Aerosmith demosu olduğu için 4-5 parça takılabildik.Yine de güzeldi.

Bugünden Notlar...27-28 Eylül 2008 Cumartesi-Pazar

2008-09-28T09:15:00.000+03:00

İftarda şekerpare vardı, çok gral.

İftardan sonra bi kupa çay ve Şrek 2 yardırdım biraz.Özlemişim huzurlu animasyon izlemeyi.

Cuma-Cumartesi gecesindeki "Huzur, Gece, Çay" listesinden sonra akşam bilgisayarı açınca "Harika Liste" yaptım.Her daim dinlenecek parçalar falan.Bi gecede ancak yarısı bitti.Şu an Pearl Jam Black'i çalıyor.Yarın gece devam...

Şeyma, Onur ve Gökhan'la köfte gibi bi muhabbet ve işte alt notlar;

- God Is An Astronaut, Mars Volta tadında değildir.Eğer öyle olsaydı Demir Demirkan'la Mars Volta aynı tad olurdu.Onur'a ithafen...
-Medal Of Onur, Incredible Onur
-Adapazarı Merkez, Saykodelik Herkezzzz.Onur'dan...
-Tatang[otik]a.Benden...
-Fırat muhabbeti...
-Saykodelik, Progresif mahlaslar Atlası; Progragresif/Progragressive ve SaykoDalik

-Salvador Amcam bizi çağırıyor.Haftaya Cuma gündüzünde Salvador Dali, akşamında Erşan The Doğum Günü.
-Jelena'ya "Ağzından Bal Damlıyor" anlatmak...Harika bi tercümanlık deneyimi.
-Jelena'ya Erkan Oğur'u anlatmak...Bu da güzeldi.
-Jelena Devendra Banhart dinletti.Güzelmiş.Huzurlu, basit, hoş...
-Reality kelimesi odaklı diken üstünde Türkçe konuşmaca.Güzel güzel.
-HelEloy Loy Loy, Kibar Yarim Progresifim...
-Gökhan'dan; "Bülent Ersoy/1Gece/500.000 $...Onur "Varım" diyor.
-Şirin Baba Progresiftir.Şeyma'dan...
-Blendax'ın ve Nivea'nın ilk kutusunu isteyen Onur, karşılığında orijinal Mirage albümü teklif etti.
-Gökhan'dan Tool'un Altın Plağı'na karşılık tüm mal varlığı teklifi...
-Benden, 69 Model Camaro SS'ini satan bi adam bulana tüm elektronik mal varlığım teklifi...
-69 Model Camaro SS teklifinden sonra kartlar açıldı, Onur-Dodge Charger, Gökhan-Chevrolet Impala
-Pazar akşam Galatasaray maçına, Bigg'e...

"Harika Liste", Atom Heart Mother ve ardından Echoes ile, benim için günün sonu saat 09:56-10:00 arası geliyor...

Ellerim üşüdü, yatağıma artistik atlayış...

Bugünden Notlar... (Kapak)

2008-09-28T08:56:00.000+03:00

Dakika itibariyle her günümün sonunda bu internet günlüğü aracılığıyla günümü çeşitli şekillerde kaydedeceğim.Maddeler, şiirler, hikayeler, cümleler, simgeler, harfler, şifreler, resimler, fotoğraflar, sesler, müzikler, boşluklar kullanarak.

Geç kalmış bir şey olduğu için geçmişten notlar da içerecek bazı günler.Akşamında buraya ulaşamadığım ya da ulaşabileceksem bile notları düşemeyeceğim günler olursa bile, ertesi gün veya onun da ertesi gün unutmamam, üşenmemem dileğiyle...

Peki neden Fiat 124 ?
Çünkü herkes benim yaşlarımda birer Fiat 124'tür de o yüzden.69 Model Chevrolet Camaro SS olmak için burdayım.Herkesin olmaya çalıştığı bi model var.Bazıları henüz farkında değil ya da hangisi olmak istediğini bilmiyor.Bazıları yeni, teknoloji harikası, hız bombası vb. olanlarından olmak istiyor, bazıları da benim gibi "Her şeyin eskisi güzel", "Eskinin kokusu başka" takılıyor.
O değil de Camaro SS süper, of mis...

Yağdıkça

2008-09-08T00:28:00.002+03:00

Yağdıkça

Yer ile yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü,
Kavim göçlerinden bu yana ağlayan
Ve durmadan cep kanyağı yakıcılığında
Ezgiler çalan, çaldıran, yakalatan
Adı bende gizli bir kadındı İstanbul.

Şehre bir yağmur yağdı ben ağladım.

Sevilirken ayrılmak mı kaldı Bizans'tan.
Oyun dolan yoktu gözlerde yalnızca ses.
Verilmiş sözler birdi... edilen yeminler sıfır.
Eşyalar alındı fotoğraflar söküldü yerlerinden.
Bir aşkın izlerini yok edecek başka bir aşk sipariş edildi yeniden.

Bir şehre yağmur yağdı ben ağladım.

Kim daha çok yalan söndürdü çay bardaklarında ?
Hangisi talandı demli öpücüklerin ?
Ve buğularda yitirilen kimin adıydı ?
Bir aşktan diğerine kaç saatte gidiliyordu ?
Soyulur muydu kabuğu hayatın ?
Yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı ?

Yağmur şehre bir yağdı ben ağladım.

Ben giderken en çok seni götürdüm.
Aklımın nakliyesiydi asıl yoran, taşıyıcıları.
Yardan düşmüştüm, yaralarım yardan armağandı.
Kutsal kitabımdı ziyan edilmiş sevgililer atlası.
Ben sevmeyi beceremedim.
Belki de sevilmeyi.
Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı.

Ben yağmur ağladım, bi şehre yağdı.
Ben şehre ağladım, bir yağmur yağdı.
Ben bir ağladım, şehre yağmur yağdı.

Ben, yağmur, ağladım...

Yılmaz Erdoğan

Doğum Günü

2008-08-29T02:09:00.001+03:00

Doğum Günü

Hayat denen bu tozlu yolculuğa aldığımız biletin tarihi ve her nedense her yıl bunu kutlamaktayız.Cem Karaca demiş ki; "Doğuma da ölüme de çiçekler yolluyoruz. Farkı yok sanki... Hiç durmadan yürüyoruz, zaman akıyor, yıllar geçiyor, daha anlayamadan çok şey değişiyor.Kah üzüntü, kah sevinç her geçen gün yaşlanıyor insan, sırtında yükünü, elinde bavullarını yani oluşturmaya çalıştığı kaderini kuşanarak.Bu günde insan yola ilk çıktığı noktadan ne kadar, nereye kadar ilerlemiş kendi kendine sorguluyor. Aslında hep bir arpa boyu yol gidilmiştir. Zira bir insana bir ömür yetmez. Bu günlerde insan bir acayip hissediyor. Oysa ne bir önceki günün ne de bir sonraki günün farkı olacak. Tıpkı yeni yıl hadisesi gibi. Ona alınan tek gidişlik bir biletin kutlanması neden gerekiyor ki ? 365 gün boyunca hatırlanmayan, umursanmayan insan neden doğum gününde bulunmaz hint kumaşı muamelesi görür de sonra değişen bir şey olmaz ? Yine de neden hatırlanmayı bekler ki ? Kendi egosunu mu tatmin etmek ister ? Bir pasta, birkaç mum ve iyi ki doğdun sözleriyle bir insan neden mutlu olur ki ? Soruların cevabı zor olsa da, böyle bir varlık insan."

İşin aslı, hep şöyle değil mi oysa ?

"Önce dişlerimiz döküldü,
Sonra saçlarımız,
Ardından birer birer arkadaşlarımız.
Şu canım dünyanın orta yerinde,
Bir başına yapayalnız.
Kırılmış kolumuz kanadımız,
Tatlı canımızdan usanmışız."

Attila İlhan

Yine de inatla devam ederiz hayata, bitmek bilmeyen bir umutla. Dünümüze, yarınımıza bakarız. Güzel günler göreceğimize inanır, hayata dört elle sarılırız.

Yayında ve yapımda emeği geçenlere ;

’’Günaydın annecim, günaydın babacım. Ektiğiniz fidan her geçen gün büyüyor. Eğilmeden, bükülmeden. Çiçekler açıyor dallarımda, yapraklarımı koparan insanlara inat. Karalar bağladım ben baştan ayağa. Yürüyorum, yürüyoruz hiç durmadan. Umarım size kutlanmaya değer bir şeyler bırakmışımdır.’’

____________________________

Bu yazı Lafmacun.org yazarı painseeker'a aittir.

I ™ Them All !

2008-08-05T03:14:00.001+03:00

Asc
Seryat
Seryatx54
Seryat Barrett
Progressychedelic
Seryat "Progressychedelic" Barrett
S. Progressychedelic Barrett
Psychegressive

™

Benimle Açılan Metallica Konseri Videosu, Ajanslarda..!

2008-07-29T03:48:00.000+03:00

Dikkat, Ağzını Yamultan Benim."Hassiktir" diyorum galiba.Kameralarla aram pek iyi değil de ! Ahan da !

Eşşek

2008-07-24T01:52:00.000+03:00

Eşşeğin osuruklu kulakları,
Geğirdiği zaman ayakları,
Belki anırır bağırsakları.
Ama sen kal hep.
Kusmadan.
Kusmadan kal ki,
Uzun uzun muhabbet edelim.
Bilirsin, severim İstanbul'u,
Senin gibi.
Ama en çok anırtacak olan da o,
Gebertecek belki de,
Belki de ağzımıza sıçacak.
Ama başka şehir kaldıramaz bu ağırlığı.
Bursa'ya fazla gelir bu nefretimiz.
Dağılır gider güzel şehir.
Sakarya'ya sığmaz huzurumuz,
Sapanca kaynar.
Ankara desen,
Götümüzle beraber hayallerimiz de donar kışın.
E Hadi Adana'ya gidelim;
Gidelim de devrelerimizi, sabit disklerimizi mi yakalım,
Kaderimizin yüklü olduğu ?
İstanbul'dan başkası yalan bize dost.
Sen, ben, o, bu, şu ne ise,
İstanbul da o.
Geceleri yanına oturur ulan,
Sabahları kahvaltını hazırlar, akşam tanıştığın manita gibi.
Bazen moralini bozar,
Tartışırsınız, hırçın ama vazgeçilmez sevgilinmiş gibi.
Yeşil gözlüdür benim için,
Senin içinse rengi yoktur belki, saydamdır.
Uzun saçlıdır benim için.
Rapunzel yanında halt yemiştir.
Uyuyan Rapunzel derim ben bazen;
Ama ne uyuyan güzel kadar sakindir,
Ne de Rapunzel kadar sabit.
İstanbul itlerin ürüdüğü, kervanların yürüdüğü yerdir.
Ertesi gün metro için kazmaya gelirler semtini.
Marmaray derler,
Kazdıkları yerden bin yıllık gemi çıkar.
Bu Ne Lan ?
Beynim gibi.
De bana bakayım;
Hangi şehir kaldırır beynimdeki 18 yıllık gemiyi,
Hangi kent bu kadar anlayabilir beni ?
Hiç bir yerin rüzgarı alamaz hararetimi,
Boğazın aldığı kadar.
Ağzımıza sıçsa da,
Kalemimizi kırsa da,
Paramızı çalsa da,
"Kavgamızın Şehri" olduğu sürece,
"İçimizde Ölen Biri Var" olsa da,
Orada Olacağız.
Yeşil gözler Ankara'da olsa da,
"Ben Burdayım İşte Lan" diyeceğiz.
Saydam gözler gökte olsa da,
"Ben Burdayım İşte Lan,
Beyoğlu'nun Işıklarının Altındayım"
Eşşekten girmiştik konuya;
"Dünyanın En Güzel Gözü Eşşeklerdedir,
Sana Ettiğim Onca İltifat Hep Bu Nedenledir."

Ben

2008-07-24T01:51:00.000+03:00

Ben,
Çay kadar sıcak.
İstanbul kadar büyük,
Adapazarı kadar küçük.
Saat kadar 24,
Yıl kadar 365.
Hayat kadar kısa,
Yol kadar uzun.
Müzik kadar besleyici,
Köfte kadar nağmeli.
Ben,
Sen,
İkimiz,aynı kişiyiz.
Tekiz.
Hepimiz,
Milyarlarcayız.
Ama yine de tekiz.
Tekir'iz.
Hayır hayır,
Teker değiliz.
Bak bozuşuruz!
Görüşürüz.

Last Fm Sanatçı Kolajı

2008-06-06T01:24:00.001+03:00

Eurovision 2008 : Sanat Sonuncu, mor ve ötesi yedinci !

2008-05-25T02:18:00.001+03:00

Bu sene 53.'sü Sırbistan'ın başkenti Belgrad'da düzenlenen Eurovision Şarkı Yarışması'nda hemen hemen her sene olduğu gibi müziğin pek takılmadığı puanlamada Rusya'yı temsil eden sanatçı birinci oldu.Ülkemizi temsil eden mor ve ötesi grubu ise yedinci oldu.Türk Halkı, canımızdan çok sevdiğimiz(!) Yunanistan ve Ermenistan'a sırasıyla 8 ve 10 puan verirken, Yunanistan ve Ermenistan halkından ülkemize toplamda 0 (Sıfır) puan çıktı.
Eminiz ki Türk Halkının asıl oylarını masa başında değiştiren yetkililerimiz yok.Olur mu hiç canım öyle, zaten çok sevmiştik biz o parçaları, o yüzden deli gibi Yunanistan ve Ermenistan'a çalıştık, ha bi de Azerbaycan.Çocuğun sesi iyiydi.

mor ve ötesi grubuna mükemmel parçaları için teşekkür ediyor, Rusya'nın birinci olduğu yarışmadaki yedincililkerinden ve SANAT'ın birinci olduğu yarışmadaki ikinciliklerinden dolayı tebrik ediyoruz.

Deli mi ?

2008-02-18T17:56:00.001+02:00

Bi yandan düşününce elbette bi parçanın hissiyatını anlayabilmek için sözlerini de anlamak lazım ama şöyle de bir şey varki neden kendimizi temsil ederken zamanında İngiltere sömürgeciliği ve şimdi Amerikan emperyalizmi sayesinde ortak dil haline gelmiş İngilizce'yi kullanalım ki ? Zaten gerçek müzik dinleyicileri isterse gayet tabii parçanın sözlerini bulabilir kendi dilinde.Nasıl ki biz beğendiğimiz bir parçanın sözlerini bulup ne anlattığını anlamaya çalışıyorsak onlarda yapabilir bunu.Zaten bu parçanın sözlerindeki mesajı anlayacacak olanlar yine gerçek müzik dinleyicileri.Bu sene mor ve ötesi'nin katılma amacı zaten belli, kendini tanıtmak.Tıpkı -zannedersem 2003'de- Litvanya'lı grup Brainstorm'un 3. olup şimdi şuursuzca sevdiğim, sevdiğimiz bi grup olması gibi.

Bana sorarsanız derece hiç önemli değil.mor ve ötesi'nden tek istediğim parça bittikten sonra onları tanıdığımdan beri hiç vazgeçmedikleri düşüncelerini orada da söylemeleri ve sahneyi terkettikden sonra orada beklememeleri.Ama TRT tarafından görevlendirilen bi grup oldukları için de belki bu dediklerimi her ne kadar isteseler de yapmazlar çünkü sonuçta Türkiye Cumhuriyeti adına söyleyecekler ve her ne kadar bu tür bi şey çoğu kişinin hoşuna gitse de sonuçta ülkelerin ilişkilerini etkilemesi muhtemel.

Bence olacak olan mor ve ötesi -eğer yarı finali geçerse- sırası gelince adam gibi şarkısını söyleyecek ve geçip yerlerine oturacaklar.Eğer diğer ülkelerin sanatçıları da mor ve ötesi gibi Şarkılarını yarıştırmaya geldilerse ve oylar şarkılara giderse eminim başarılı sayılabilecek bir derece alırlar, yok hayır Lordi gibi maske yarıştırmaya veya İngiltere'nin geçen sene yaptığı gibi yarışmayla dalga geçmeye, bazı İskandinav ülkeleri gibi eşcinselliklerini yarıştırmaya geldilerse ve oylar komşulara, diplomasiye giderse zaten yarışmadan sayılmaz o ve mor ve ötesi iyi derece de alsa kötü derece de alsa pek diş kovuğunu dolduracak bi şey olmaz çünkü amacı dışında gerçekleşmiş olur her şey.

İşte mor ve ötesi'nden Deli, Eurovision 2008 Parçamız

2008-02-15T21:44:00.001+02:00

mor ve ötesi'nin merakla beklenen Eurovision parçası 15 Şubat Cuma günü saat 19:30'da TRT Ana Haber Bülteni'nde tanıtıldı.Parça mor ve ötesi'nin son albümü Büyük Düşler'den fırlamış gibi kokuyor.Özellikle sözlerden bunu çıkarmak mümkün."Aranıyor.." derken Harun Tekin'in sesi hafiften arabesk havası veriyor.Parçada, bazı haddini bilmezlerin parça tanıtılmadan önce çıkardığı "TRT Parçada Davul-Zurna istedi, Parça Davullu-Zurnalı Rock Parçası Olacak" dedikodularını haklı çıkaracak herhangi bir şey yok.Zaten tanıtımdan önce mor ve ötesi bu açıklamayı kendisi yapmıştı;

Bu, şöyle bir iş!
07 Şubat 2008 Perşembe günü Vatan Gazetesi’nde Ateş Çelik imzası ve “Bu nasıl iş?” başlığıyla yayınlanan haber vahim bilgi hataları içermektedir. Eurovision 2008 sürecinde mor ve ötesi’nin karşılaştığı ilk asparagas bu değilse de;kapsamı, içerdiği iddiaların boyutu ve barındırdığı çeşitlilik sebebiyle bu haber bir açıklamayı zorunlu kılmıştır.
mor ve ötesi,Eurovision 2008 sürecinin ilk gününden beri Türkiye Radyo Televizyon Kurumu (TRT) ile son derece uyumlu ve verimli bir şekilde çalışmaktadır. Söz konusu haberde yer verilen gerçek dışı ifadeleri ve ilgili gerçekleri kamuoyuyla paylaşmak istiyoruz:

Yanlış 1: “TRT ‘İçinde Anadolu ezgileri olsun.’ deyip şarkının değiştirilmesini istedi.”
Doğrusu:TRT şarkının oluşturulma sürecine en ufak bir müdahalede bulunmadığı gibi; şarkının biçim ve içeriğine de hiçbir şekilde karışmamıştır.

Yanlış 2: “TRT’nin bu talebi grup üyelerini kızdırırken, müzik dünyasının da tepkisini çekti.”
Doğrusu:TRT’nin böyle bir talebi olmadığı gibi taleple ilgili bir öfke de söz konusu değildir. Dolayısıyla, müzik dünyasının olmayan bir “müdahale”ye tepki vermesi de söz konusu değildir. Olan, bir öfke ya da bir müdahale varmış gibi bilgilendirilen bazı tanınmış müzisyenlerin yorumlarının,müzik dünyasının tepkisi olarak genelleştirilerek habere eklenmesidir.

Yanlış 3: “Grup, şarkının internete sızmaması için kayıtları gizli bir kasada saklıyor.”
Doğrusu:Grup, şarkının resmi lansmanından önce kamuoyuna sunulmasının doğru olmadığını düşünmekte ve şarkıyı uygun biçimde muhafaza etmektedir.Kayıtların kasada, veya orijinal ifadeyle “gizli bir kasada” saklanması söz konusu değildir.

mor ve ötesi, medyanın halkı doğru bilgilendirmek gibi bir sorumluluğu olduğuna inanmaktadır.Yukarıda konu edilen habere yer veren gazetenin de üyesi olduğu Basın Konseyi tarafından uluslararası gazetecilik uygulamaları esas alınarak hazırlanan Basın Meslek İlkeleri’nin 6. maddesine göre, “soruşturulması gazetecilik olanakları içinde bulunan haberler, soruşturulmaksızın veya doğruluğuna emin olunmaksızın yayınlanamaz”. TRT ile mor ve ötesi’nin şu ana kadar uyum içinde yürüttüğü Eurovision 2008 süreciyle ilgili basında yer alan ve Basın Meslek İlkeleri’nin 6. maddesiyle çelişen diğer haberler aşağıdadır:

“Eurovision için davullu zurnalı rock şarkısı”,
Bülent İpek, Sabah Gazetesi, 22.12.2007

“Grup içinde büyük tartışma yaşanmış”,
Akşam Gazetesi Siesta Eki, 23.12.2007

“Davullu Zurnalı Erovizyon”
Şebnem Özuzcan, Bugün Gazetesi, 10.01.2008

Kamuoyuna saygıyla duyurulur.

İşte Eurovision 2008 Parçamız.
Sadece Rockerland, BindikBirAlamete ve SeryatBarrett'da.

Burdan.

125 Bin Yeni Lira'yı Kaybedince Dediği O Söz Var Ya

2008-02-09T23:32:00.000+02:00

İnternetHaber.Com sitesinden HACER ALKAN'ın yazısı

FOX'daki Ahmet Çakar'ın sunduğu "Şansa Bak!" programını izleyeniniz vardır sanırım... Bilgi yarışması, sonunda da para ödülü var... Sorular öyle "ağır" değil... Herkesin "ben de katılsam bilirim" diye iştahlanacağı türden... Geçen gün bu programa takıldım... İşin sonunda öyle güzel bir Türkiye portresi çıktı ki ortaya, sizlerle paşlaşayım dedim...

Üç yarışmacı vardı...
Biri öğretmen emeklisi, tatlı bir bayan...
Diğeri üniversite mezunu, üst düzey bir bankacı hanım...
Diğeri de tam yurdum insanı...
Adı; Hüseyin Fidan, 42 yaşında...
İlkokul mezunu...
Hayatı darmadağın olmuş...
Bir Özbekle evlenmiş, 10 aylık bebeği olmuş...
Doğduğundan beri yüzünü görememiş...
Ne işe girmişse batırmış...
Oturduğun evin üç aydır kirasını ödeyememiş...
12 bin YTL borcu var...

Yarışmaya son şansı gibi bakıyor...
Sokaktan geçen eskiciden resimli ansiklopedi almış...
Ona çalışıp, yarışmaya gelmiş.
Bir yanında emekli öğretmen, diğer yanında üniversite mezunu üst düzey bir banka yöneticisi hanım...
Onların eğitim düzeyine baktıkça boncuk boncuk terliyor...
-"Ama çok çalıştım, üç gün uyumadan ansiklopedileri okudum" diye kendine teselli veriyor...

Neyse yarışma başladı...
İlk 2 soruyu bildi, üçüncü de takıldı...
Sıra bankacı hanıma geçti... Soru şu;
-"İngiltere ile Arjantin'i savaşın eşiğine getiren adalar hangisiydi?" Bankacımız iki seçenekte kararsız kaldı, Hüseyin yardım etti, doğru şıkkı söyledi: Falkland...

Bankacının ikinci sorusu;
-Hicri takvimin başlangıç yılı aşağıdakilerden hangisi?
a)600 b)622 c)642 d)720
Bankacının cevabı mı?
c)642
Ağzım açık bakakaldım o hanımefendiye...
-"Hey Allahım" dedim başka bir şey diyemedim...

Sıra öğretmenimize geldi
İlk sorusu şuydu;
-İstiklal Marşı kaç dizedir?
-a) 40 b)10 c)41 d)50
Öğretmenin ilk cevabı;
b)10 oldu...
Ahmet Çakar;
-"Hocam kıtayı sormuyoruz, dize olarak soruyoruz" diye uyardı... Öğretmenimiz; "Ah evet!" deyip başladı parmak hesabı yapmaya...
-"9 kere 4 eşittir 36... Bir kıtası sanırım 5 dizeydi... O zaman 41 olması lazım... Ama bilemezsem çok üzüleceğim"
3 kez aynı hesabı yaptı... Çarptı, düşündü...
O düşünürken ben de kara kara düşündüm...
Neyse sonunda 41 sonucuna vardı...

İkinci sorusu geldi...
-Malabadi köprüsü hangi ilimizdedir?
a) Van b)Artvin c)Mardin d)Diyarbakır
Öğretmenimizin cevabı;
c) Mardin
Bir yorumda bulunmadan geçeceğim...

Sıra yeniden ilkokul mezunu Hüseyin'e geldi...
-Aşağıdakilerde hangisi Sanayi ve Ticaret bakanıdır?
a) Vecdi Gönül b)Zafer Çağlayan
c)Ahmet Zafer Demirci d) Hilmi Güler
Tereddütsüz doğru cevabı (b) verdi...
Diğer sorusu geldi.
-Türkiye'de cumhurbaşkanının görev süresi kaç yıldır?
Şıklar arasında; 5 ve 7 yıl var...
Hüseyin 7 yılın üzerine balıklama atladı ve çakıldı...
Ben başımı iki yana sallayıp;
-"Daha yeni referandum yapıldı be adam" diye homurdanıyorum...
Kendimce kızıyorum Hüseyin'e...
Meğer kızmamam lazımmış...
Bankacımıza sıra gelince anladım bunu...

Sorusu şuydu;
-Atatürk'ün naaşı Anıtkabir'e nakledilmeden önce nerede bekletilmiştir?
a)İstanbul Arkeoloji Müzesi b) İstanbul Dolmabahça Sarayı
c)Ankara Etnografya Müzesi d) İstanbul Fatih Camii
Üniversite mezunu bankacımızın verdiği yanıt (a) şıkkı oldu...
-"Yuh yani" dedim...
"Hicri takvimi bileme... Etnografya müzesini bileme. Bu bilgileri daha ilkokulda öğretiyorlar. Hadi orda öğrenmediysen ortaokulda, orda da öğrenmediysen lisede tekrar tekrar aynı konular öğretiliyor. Birinde öğrenir insan..."

Neyse!
Yarışmaya devam edelim...
Sıra 20 yıl boyunca bu üniversite mezunu bankacı hanım gibi yüzlerce çocuk eğiten emekli öğretmenimize geldi...
Bu soruyu bilemezse elenecek...
-Kuzey batıdan esen soğuk rüzgar aşağıdakilerden hangisidir?
a)Poyraz b)Yıldız c)Lodos d)Karayel
Klasik bir ortaokul, lise sorusu değil mi?
Öğretmenimizin cevabını söyleyeyim:
a) "Poyraz"
Bu cevapla birlikte üniversite mezunu bankacımıza olan kızgınlığım uçup gitti... Onun neden "eğitimli cahil" kaldığını az-çok anladım çünkü...

Finale kalan yarışmacı ilkokul mezunu Hüseyin Fidan oldu...
Ödül 125 bin YTL, soru şu;
-"Ay ışığı senfonisini kim bestelemiştir?"
a)Bach b)Beethoven c)Mozart d)Chopin
Hüseyin terliyor;
-"Hayatımda hiç klasik müzik dinlemedim"

Bu noktada Ahmet Çakar, bir arkadaşından dinlediği ay ışığı senfonisinin hikayesini anlatıyor. "X" bestecinin bunu kör bir kızın piyano çalışını görünce onun için yaptığını aktarıyor... (Çakar'ın bu anlattığı bilgi yanlıştı, onu belirteyim)
Hüseyin, kızın hikayesini duyunca
-"Ben bunu ansiklopedide okudum... Kız kör değil, kızamıktı... Hatta çilleri vardı. O kişi de Beethoven'dı" yanıtını verdi...
Ahmet Çakar;
-"İyi o zaman söyle; Beethoven de... Ya da sana 20 bin YTL vereyim 125 bin YTL'den vazgeç, bu parayı al git..."
-"Diyemem, o biliyorum; Beethoven... Ama omuzumda öyle bir yük var ki diyemem... "

Hüseyin o yükün altında ezildi, riske girip Beethoven diyemedi.
125 bin YTL yerine 20 bin YTL'yi aldı, yarıştan çekildi.
Doğru şık ; Elbetteki Beethoven'dı...
Hüseyin'in tepkisi mi?
-"125 bin YTL'yi kaybetsem de okuduğum kitabın hakkını verdim ya!"
Aldıkları onca eğitimin hakkını vermeyenleri düşününce...
Ben orda bittim...

Bu yazı toplam 74009 defa okunmuştur

...

Radiohead Türkiye'ye Gel

2008-02-09T18:15:00.000+02:00

Benden Öte, Benden Ziyade

2008-02-08T18:24:00.000+02:00

Bu akşam yine garip bir hüzün çöktü üstüme
Hücrem soğuk bir tek sen varsın düşlerimde
Demir kapı yine kapandı ağır ağır üzerime
Kelepçeler yine vuruldu kilit kilit yüreğime
Derin derin soluyorum seni gecelerce
Duvarlara kazıdım ismini her köşeye
Dudakların şeker gibiydi
Baldan öte baldan ziyade
Pembe pembe yanakların
Gülden öte gülden ziyade
Sabret gönül sabret
Sakın isyan etme
Bir gün elbet bitecek bu çile
İsyan etme
Dört kitaptan başlayalım istersen gel söze
Orda öyle bir isim var ki
Kuldan öte kuldan ziyade
O'nu düşün o'na sığın
O senden öte benden ziyade
Bir sabah elbet güneş de doğacak penceremde
Ama bil ki ateşin hala yanacak yüreğimde
Gözyaşlarım akıp gidecek
Selden öte selden ziyade
Bir canım var vereceğim
Baldan öte baldan ziyade
Sabret gönül sabret
Sakın isyan etme
Bir gün elbet bitecek bu çile
İsyan etme
Dört kitaptan başlayalım istersen gel söze
Orda öyle bir isim var ki
Kuldan öte kuldan ziyade
O'nu düşün o'na sığın
O senden öte benden ziyade
Bir ben var ki benim içimde
Benden öte benden ziyade
Bir sen var ki senin içinde
Senden öte senden ziyade
Bir ben var ki benim içimde
Benden öte benden ziyade
Bir sen var ki senin içinde
Senden öte senden ziyade

Barış Manço

2008-02-08T17:18:00.000+02:00

7 Şubat 2008 Perşembe - Abant Gölü.

Sevdiğim Şeyler...

2008-02-06T05:07:00.001+02:00

Gece Üç Gibi Otoban Yolculuğu Yapmak Şöför Koltuğunda, Belli Bi Hedefe Ama Bitsin İstenmeyen...

Metallica'nın Türkiye'ye Tekrar Gelebilme İhtimali

2008-02-05T04:24:00.000+02:00

Huzurlu ve Hüzünlü Nothing Else Matters'ı dinlediğimde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve aklımda biranın köpüğüydü notan.
Ben seninle bir gün İnönü'de Loverman söyleme ihtimalini sevdim.
İstanbul'un arabesk kokan, bıyıklı yıllarında.
Ankara'da karbonmonoksit konserlere gidilirdi o zaman.
Özlemeye başladım Until It Sleeps'i.
Ve bu hasret öylesine uzun sürdü ki, adam gibi hasretleri özlemeye başladım sonra...
Bizim Pentagram'ımız vardı...
Bir de Rapid'teki paylaşımları indirebilme imkanı.
İnterneti olmayan arkadaşlarla paylaşılan okul çıkışlarında,
Metalcilik oynamaya başladık.
Ben James oluyordum sen Kirk, geri kalanlar Lars ve Trujillo.
Hatalı notalarla Metal ikliminde sesler çıkıyordu tencere kapağı davullardan ve
Anadolu Rock'a ait bir elektroyla.
Ağbilerimizden öğrendik zamanında Ali Sami Yen'e ve İnönü'ye gelip döktürdüğünü,
İstanbul'a usul usul Whiskey In The Jar yağıyordu.
Ve "Bağırtma Şu Adamları" diyordu anneler babalar,
Oysa hiç canlı Metallica dinlemedim ben.
Orijinal Metallica albümleri görmedim ben...
D&R'ın raflarındaki 30 milyonlukları gördüğümü saymazsak.
Tüm Dünya'ya usul usul Fuel yağıyordu,
Ve Metallica şu an Atina'da diyordu haber bültenleri...
Oysa hiç Atina'ya gitmedim ben.
Ve hiç Metallica konseri bileti alanlar listesinde geçmedi adım
Bilgisayarımın başında "Bu sene Metallica geliyomuş lağyna heloloay" diyen bi çocuktum sadece.
Sana para biriktiriliyordu biletini almak için, ama sen gelmedin.
Ben senin İnönü'ye tekrar gelme ihtimalini sevdim, milenyum yıllarında.
Belediye otobüsü zamansız, sessiz bir Huzurlu Aile Ortamı'na götürüyordu
Ben senin benimle Ali Sami Yen'de Sad But True söyleme ihtimalini seviyordum.

Ben senin Türkiye'ye tekrar gelebilme ihtimalini seviyordum.

Yaz sıcağı toprağa çekiyor da tenimin çatlamaya hazır gevrekliğini
Sonra Cd çalarıma takıyordum arkaaştan aldığım Diskografini.
Ne yana baksam gerçek sanıyordum
Bu sene Türkiye'ye geleceğin söylentilerini.
Saçları uzatıyordum bi süre
Mahalleden arkadaşın saçlarıyla yarıştırıyordum, benim saçımla daha iyi headbang olur diye.
Pogo çalışmaları yapıyordum
Bir duvardan diğerine
Yaz yaklaştıkça çürüyordu her tarafım
One solosunu başına koyuyordum en iyiler listesinin
Gaza geliyordum
Sonra bitiyordu Unforgiven II
Sokaktan bizim eve giden, ömrümün en Blackened,
ömrümün en Helpless, ömrümün en Unforgiven,
ömrümün en ACI AMA en GERÇEK yokuşunu koşuyordum.
Çünkü sonunda arşivime ulaşıyordum, Mama Said dinliyordum sonunda
Huzurlu ve Hüzünlü Nothing Else Matters'ı dinlediğimde vazgeçtim çocuk olmaktan
Ve aklımda biranın köpüğüydü notan.
Ben seninle bir gün Beyoğlu'ndaki bir barda
Ben seninle sadece bilmek isteyenlerin bildiği
bir yeraltı barında
Ben seninle, Marmara'ya mistik ve kavanozdaki viski tadında bakan
İnönü'nün herhangi bi tribününde ya da ceza sahasında ya da ceza yayında
Ben seninle herhangi bi insanoğlunun düzenleyeceği
konserin mekanında olma ihtimalini sevdim.

Ben senin Türkiye'ye tekrar gelebilme ihtimalini sevdim.

A Bronx Tale / Günaha Davet

2008-02-05T04:05:00.001+02:00

"Hayattaki en acı şey, harcanmış yetenektir. Yaptığınız seçimler, hayatınızı sonsuza kadar şekillendirir."

Robert De Niro'nun ilk yönetmenlik denemesi, Chazz Palminteri'nin kendi özyaşamından alıntılarla kaleme döktüğü senaryoyla ve -müziğinden mekanlarına- 60'larin atmosferiyle birleşince, tadından yenmez bir film çıkmış ortaya. Bir çocuğun gözünden, kendi babası ve dış dünyada kabulgören Sonny arasındaki gel-gitlerle bezenmiş; varoş bir mahallede (ki burası zenci mahallesine komşu, küçük İtalya'dır) katı kurallarla büyümenin sancısının, yanlış arkadaşlıklar, yanlış seçimler,güven, sevgi ve korku üzerinden sade bir dille ve akıcı bir üslupla anlatımıdır, Bir Bronx Hikayesi.
1993 yılında çekilmesine rağmen doo-wop müziğinin ortalığı kasıp kavurduğu 50'lerde geçiyormuş hissi veren (henüz başlarında I Wonder Why ile sizi coşturur, De Niro otobüste sürekli caz dinler, arada Come Together ve Nights in White Satin duyarız), sokak mafyasını, izlediğimiz onca suç filminden sonra, hâlâ özgün bir şekilde, farklı yönleriyle yansıtabilen; vermek istediği mesajı ağdalamadan, öykünün lezzetini de bozmadan veren; yer yer güldüren, yer yer duygulandıran ve düşündüren, tüm bunları yaparken araya hayata dair öğretiler de sıkıştıran, izlenmesi ve -özellikle çocuklara- izletilmesi gereken bir yapım Günaha Davet (ülkemizdeki adıyla) ve sadece sonda geçen "Robert De Niro 'nun babasına adanmıştır" sözüyle (ve Joe Pesci'nin kısa ama etkili cameo'suyla) bile saygımızı hak ediyor.

C: Bir kızla tanıştım.
Sonny: Ee, yani?
C: Ondan hoşlanıyorum, ama beyaz değil, Webster Caddesi'nde yaşıyor.
Sonny: Yani zenci mi?
C: Evet.
Sonny: Ondan hoşlanıyor musun?
C: Hoşlanıyorum, ama çocukların söyleyeceklerini duymak istemiyorum.
Sonny:Canları cehenneme, nasıl olsa yarısından çoğu ölecek ya da hapsedüşecek. Kimsenin umrunda değil. Önemli olan senin için neyin iyiolduğu. Ve birbiriniz için hissettikleriniz. Şimdi beni iyi dinle:Geceyarısı, yatağınızda yalnızsınız, çarşafın altında ikiniz varsınız.Önemli olan budur. Kalbinin söylediği şeyi yap.
Bunu sana şimdi söylüyorum: Hayatın boyunca üç büyük kadının olur. Büyük boksörler gibi 10 yılda bir karşına çıkarlar. RockyMarciano, Sugar Ray Robertson ve Joe Louis. Bazen hepsi aynı andaçıkar. Mesela ben: Üçü de 16 yaşımdayken geldi, oluyor işte! Hayatınkuralı bu, inan bana. Şimdi bu kız, belki de seni uslandıracak olankızdır. Belki ilk büyük kadınındır.
C: Teşekkür ederim Sonny, sanırım bunu yapacağım.
Sonny: Kız iyi biri mi ?
C: Bilmiyorum, onunla dün tanıştım. Umarım öyledir.
Sonny: İşte yapacağın şey: Yarın arabamı ödünç al.
C: Sen arabanı kimseye vermezsin.
Sonny: Önemli değil, ben sana vereceğim, iyi bir izlenim bırakmanı istiyorum. Arabamı al, ona testi uygula.
C: Ne, Mario testi mi?
Sonny: Mario psikopatın teki, o çocuğu neden dinliyorsun ki? Benim testimden geçireceksin, kapı sınavından.
C: Kapı sınavı ne?
Sonny:Tamam beni dinle. Kızın olduğu yere gideceksin, tamam mı? Arabadaninmeden önce iki kapıyı da kilitle. Arabadan ineceksin, ona doğrugideceksin, arabaya kadar getireceksin, anahtarı çıkaracaksın, kilidesokacaksın, onun için kapıyı açacaksın. O bindikten sonra arkasındankapıyı kapatacaksın. Arabanın arkasından dolaşıp arka camdan içeribakacaksın. İçerden senin kapına uzanıp girebilmen için o düğmeyikaldırmıyorsa, bırak gitsin.
C: Hepsi bu mu?
Sonny: Beni dinleçocuk: Senin de girebilmen için uzanmaz ve senin için düğmeyikaldırmazsa, bu, bencil bir kız olduğunu gösterir. Bu, buzdağınıngörünen yüzüdür. Terk edeceksin, hem de hemen!
C: Evet ama,söylediğin tüm o güzel şeyler, kalbimin söylediğini yapmam, önemliolanın bu olması, beni uslandıracak bir kadın... Yani bu, büyüklerdenbiri olabilir, öyle değil mi?
Sonny: Saçmalık çocuk, kapı testi, önemli olan bu. Terk edeceksin, hem de hemen.
C: Terk mi edeceğim?
Sonny: Evet.
(Sonny arabadan iner)

(Calogero, tanıklık etmemenin ikilemiyle kiliseye günah çıkarmaya gider)
Peder: Şimdi bana ne olduğunu söylemeni istiyorum.
Calogero: Hayır peder. Hiç kimseye birşey anlatmıyorum.
Peder: Korkmana gerek yok çocuğum. Him kimse tanrıdan güçlü değildir.
Calogero: Bundan pek emin değilim. Senin adamın yukarıda daha büyük olabilir. Ama aşağıda benim adamım daha büyük!
Peder: (Başını sallar) Bu konuda haklısın, beş yüce babamız, beş kutsal meryem duası oku.
Calogero: Cinayet yalanı için mi, hiç fena değil!
Peder: Ne dedin sen?
Calogero: Hoşçakal peder! Katolik olup günah çıkarmaya gitmek harikaydı. Her hafta yeniden başlayabiliyordunuz.
(Sevinçle koşarak kiliseden çıkar)

Sonny: Yoksa Yankee hayranı mısın?
Calogero: Evet
Sonny: Yankee’lerin kaybetmesine üzülmüş olmalısın değil mi?
Calogero: Evet. Gazetelerde Mickey Mantle’ın ağladığı yazıyordu.
Sonny: Mickey Mantle, seni üzen şey bu mu? Mickey Mantle yılda 100 bin dolar kazanıyor, senin baban ne kadar kazanır?
Calogero: Bilmiyorum.
Sonny: (gülerek)Bilmiyorsun. Babanın kirayı ödeyemediğini düşün, Mickey Mantle’daniste, bakalım ne diyecek. Sen Mickey Mantle’ın umrunda bile değilsin, oneden senin umrunda olsun ki?

C’nin babası bile zenci bir kızla çıkmasına (dolaylı olarak sorduğu soruya cevaben) ılımlı yanaşmaz, iş evlenmeye geldiğinde İtalyan birinibulması tercihidir. İsmini de büyük babasının adı olduğu için Calogero koymuştur. Robert de Niro gibi, Sicilya asıllı bir diğer aktör Chazz Palminteri’nin de (Olağan Şüpheliler'deki sorgucu polis rolünden hatırlayın) kütükteki adı Calogero Lorenzo Palminteri'dir ve kendisi Bronx'ta doğmuştur. Filme çekilmeden once tek kişilik aynıadlı oyunuyla Los Angeles ve Broadway dışında başarı kazanmış,özyaşamından kesitlerle renklendirdiği senaryoyla biz sinemaseverlere gerçek bir şölen yaşatmıştır.

Palminteri’nin arkaya taranmış saçlarıyla tam bir mafya babası parodisi çizdiği ve bu alaycı yorumla Vito Corleone kılıfından çok Tony Montana ekolüne ("ben kimseye güvenmem") yakın durduğu, Joe Pesci'nin (sağdaki resim) filmin sonlarına doğru -Goodfellas'tançıkmışçasına- boy gösterip "bakın mafya öyle olmaz böyle olur, tekbakışımla adamı eritirim" demeye soyunduğu, birbirinden renklikarakterler (bir Lapa vardır ki bulunduğu yerde şans tutmaz, birsekansta at yarışı izleyen Sonny ve ekibi, yarışı önde götürmelerinerağmen, bağırarak arkadan gelen Lapa'nın da aynı ata oynadığınıöğrenmeleriyle, hipodromu terkederler) ve veciz sözler barındıran,İtalyanlar ve zenciler arasındaki yaklaşımla ırkçılığa karşıt, sevgiyeve güvene kucak açan bir söylemde duran A Bronx Tale, selefi The Sopranos'u (kio da Goodfellas'tan esinlenmiştir) anımsatsa da, onun kadarbilinmemenin ve saygı görmemenin acısını, öncül olmanın ve TV içindeğil, beyaz perde için kotarılmanın avantajıyla, zaman içindeçıkaracak gibi görünüyor. Angels With Dirty Faces'i deanımsatan ruhuyla türün saygın eserleri arasında gördüğüm (Lorenzo'nundeyişiyle: büyükbaşların da küçükbaşlardan öğreneceği çok şey var!) buyapımı her sinemasevere öneriyor ve sizleri "Günaha Davet" ediyorum.

Buradan Alıntıdır.Ayrıca aynı linkten filmin videolarını izleyebilir, müziklerini dinleyebilirsiniz.

Bu Bir Arşivdir

2008-02-02T23:38:00.000+02:00

www.bubirarsivdir.blogspot.com adresinde yeni albümleri tanıttığımız yazıları inceleyebilirsiniz.Anladınız siz onu...

Kardan Hatun

2008-01-29T20:56:00.000+02:00

Kardan, sıcak Sevgilim,
Bırak buzlarını dökeyim.
Dökeyim ki görsün gözlerim,
Zeytin yeşil gözlerin'.

Brainstorm - Lonely Feeling (To Be A Lonely)

2008-01-28T22:30:00.000+02:00

Özlemişim bu şarkıyı...

like ships without anchors
wide is the ocean, no islands, no shores
all is well, only
this is such a lonely feeling to be lonely

fame is illusion
bright are the lights and you - you are left in confusion
all is well, only
this is such a lonely feeling
this is such a lonely feeling

driving fast as fast as i can
or sitting quietly on the windowsill
you've got all and nothing
just put no more loneliness on my bill

this is such a lonely feeling

all songs should be happy
actors young and soap operas crappy
movies are x-rays
our destinies are chosing our ways
and what should we do?
to enjoy life the most or hiding like ghosts?
all is well, only
this is such a lonely feeling
this is such a lonely feeling

driving fast as fast as i can
or sitting quietly on the windowsill
you've got all and nothing
just put no more loneliness on my bill

driving fast as fast as i can
or sitting quietly on the windowsill
you've got all and nothing
just put no more loneliness on my bill

Rockerland

2008-01-28T20:32:00.000+02:00

Türkiye'nin En Baba, En Düzeyli Rock Müzik Platformu www.rockerland.com ...
Rock müzikle ilgili konuşcaz, tartışcaz diye açılmış onlarca boş ve bok site var.İşte Rockerland tüm onlara lanet okuyanlar için...Öncelikle gereksiz hiç bir üyeyle karşılaşmayacak, karşılaşsanız bile bir daha göremeyeceksiniz.Türkçe'yi mahveden günümüz internet dünyasında Türkçe'yi en sert şekilde koruduğumuz, üyesi olmaktan gurur duyduğumuz forumumuz huzurlu ve düzeyli muhabbet ortamıyla, müzik türlerinin çeşitliliğini sağlayan üyeleriyle, kullanım kolaylığıyla ve sade-gözü yormayan temasıyla Rock ağırlıklı olmak üzere Blues, Metal, Punk, Caz, 50ler, 60lar, 70ler, 80ler, Etnik ve hatta Türk Sanat Müziği, Türk Halk Müziği ile ilgili tartışma ve paylaşma ortamı yaratırken diğer yandan Şimdilik Türk Müzisyen ve Gruplarla yaptığımız röportajları, Müzik Dünyasından haberleri, konser-festival gibi etkinlikleri sizlere ulaştırıyor.
1. yılımızı kutlayacağımız 2008 Yaz'ında ise Sanal Ortamda başlattığımız dostluğumuzu gerçeğe aktarmak için Müzik Festivallerini Rockerland olarak izlemeye gideceğiz.
Daha çok anlatmak isterdim ama anlatmayla olmaz, anlaşılmaz.Siz en iyisi gelin kendiniz görün.
Rockerland

Kurtalan Ekspres - Sakarya Konseri

2008-01-28T19:56:00.000+02:00

MacCoffee sponsorluğunda "Ne Kahvemden, Ne De Dünyamdan Vazgeçerim" Sloganıyla Küresel Isınma'ya dikkat çekmek amacıyla 10 Şehirlik bir turneye çıkan Kurtalan Ekspres'in ilk durağı Adapazarı'ydı.25 Ocak 2008 Cuma günü saat 20:00'da Atatürk Kapalı Spor Salonu'nda gerçekleşen konsere üyesi olduğum Adarock topluluğundan arkadaşlarla katıldım.Barış Manço ve Cem Karaca şarkılarını onlardan dinlemenin zevkine vardım.Teşekkürler MacCoffee, Teşekkürler Dedeler.

Adarock

2008-01-26T21:32:00.000+02:00

Sakarya'da da artık bir şeyler yapılabileceğinin göstergesi, üyesi olduğum topluluk.İlk önemli etkinliğini Diken, Soul Sacrifice gibi baba grupların yanısıra Dark Utopia, SINnocence, Narc, Dungeon Of Wizard ve Quartet + gibi yerel grupların katılımıyla Mehmetçik Vakfı'na yardım konseri Adapazarı Rock Festivali 2007'de gerçekleştiren topluluğumuz 2007 Haziran'ının başından beri varlığını sürdürüyor.Tek etkinlikle sınırlı kalmayacak olan Adarock'ı www.adarock.net adresinden takip edebilirsiniz.

The DØ

2008-01-25T03:22:00.000+02:00

Radyo Eksen'in bir programı var, Barado Nikto.Yeşim Tabak'ın sunduğu bu program Perşembe akşamları saat 23:00'la 00:00 arası yayımlanıyor.İşte 24 Ocak 2008 akşamı o programda The DØ grubunu dinleme fırsatı buldum.Hemde ard arda 3 şarkılarıyla.Sonra düşündüm, neden bu zamana kadar bu grubu dinlemedim diye.Araştırdıktan sonra farkettim ki henüz yeni bir grup.14 Ocak 2008'de ilk albümleri A Mouthful'u çıkaran grubun bi gecede müptelası oldum.Bayan vokalin insanın içini gıdıklayan hoş bir sesi var.Bence albümün en iyi parçası The Bridge Is Broken.Tavsiye isterseniz o parçanın dışında On My Shoulders,Stay (Just A Little Bit More), When Was I Last Home? ve Travel Light'ı öneririm.

The DØ'yu bana kazandırdığı için Radyo Eksen'e ve Yeşim Tabak'a teşekkürler...

İşte bu da amouthful.fr'den alıntı Flash A Mouthful albümü ve The Do Aparatı

Amen, I'm Your Loverman

2008-01-25T01:34:00.001+02:00

Blogları, daha Türkçe'si, İnternet Günlüklerini hep gizli bahçeler olarak görmüşümdür.Yani çok fazla göz önünde bulunan şeyler değiller.Aynı zamanda çoğu kişinin herkese değil, belli kişilere düşündüklerini anlatmak için yazdığını düşündüğüm günlüklerdir.Siz onları değil, o sizleri bulur.

Yine beni bulan günlüklerden birine göz attıktan sonra önümde uzun yıllar olduğunu düşündüm ve "Elbet bir gün lazım olacak." diye, ben de ileride birilerini bulacak bir günlük oluşturdum.

İyi seyirler...