The Incident, Porcupine Tree

| Pazartesi, Temmuz 13, 2009


Porcupine Tree, adı doğrulanan yeni albümü The Incident'ı 21 Eylül 2009 günü Roadrunner Records'dan çıkartıyor. Steven Wilson'ın açıklamasına göre, albüm 2 CD'den oluşuyor. İlk CD'de, 14 bölümden oluşan 55 dakikalık The Incident isimli parça bulunuyor. İkinci CD'de ise The Incident konseptinden bağımsız olarak yazılmış 4 parça bulunuyor. İşte The Incident konseptinin kapsadığı 14 bölümün isimleri;


1. Occam’s Razor
2. The Blind House
3. Great Expectations
4. Kneel And Disconnect
5. Drawing The Line
6. The Incident
7. Your Unpleasant Family
8. The Yellow Windows Of The Evening Train
9. Time Flies
10. Degree Zero Of Liberty
11. Octane Twisted
12. The Séance
13. Circle Of Manias
14. I Drive The Hearse

İkinci CD'de bulunan dört bağımsız parçanın isimleri ise şöyle olacak;

1. Flicker
2. Bonnie The Cat
3. Black Dahlia
4. Remember Me Lover

dA - Sitback

| Pazartesi, Temmuz 06, 2009

Dam ekran yapınca daha iyi.

1 Pt Foabp, 1 Sw Insurgentes, 2 PtLazarus

| Pazartesi, Haziran 15, 2009

Amatör grafik tasarım. Sen de tas, güzel oluyor:


Lazarus, Deadwing, Porcupine Tree

Lazarus, Deadwing, Porcupine Tree

Steven Wilson's I N S U R G E N T E S

Fear Of A Blank Planet, Porcupine Tree

"Türk Olmak..."

| Cumartesi, Mart 28, 2009

Facebook'ta karşılaştığım bir videoda okunan harika bir şiir. Kim yazmış bilmiyorum, paylaşmak istedim. Okumanızı ve videodan dinlemenizi tavsiye ederim. Düşündürücü, üzücü, gülümsetici ve gurur verici bir şiir; Videosu

Aslında çok şeydir, Türk olmak.
Türk olmak, Osmanlı'nın borcunu ödemektir. Hovarda babanın borçla yaşayan evladı gibi.
Kosova'da ve Bosna'da, Batı Trakya'da ve Makedonya'da bilmem kaç asır geçmişte kalan meselelerin hesabını vermektir.
Türk olmak Kıbrıs'ta, Hocalı'da, Anadolu'da ve Balkanlar'da soykırıma uğrayıp karşılığında yapmadığın soykırımla suçlanmaktır.
Türk olmak faşist olmaktır, vatanına, milletine, tarihine sahip çıktığında…
Türk olmak demokrat ve çağdaş olmaktır, vatanına, milletine, tarihine sövdüğünde…
Türk olmak lisanının Avrupa'da yasaklanmasıdır ve yine Türk olmak kendini ve derdini anlatamamaktır.
Avrupa'da hor görülmek Türk olmaktır, ataların bir çok asır önce Viyana'yı kuşattığı için ve hoş görülmemektir tabii ki sadece kuşatıp; Napolyon gibi bütün Viyana'yı yakmadığın için.
Türk olmak Selanik'te Pontus Anıtı'nın, Viyana'da çiğnenen yeniçeri minberinin ve Malta'da papazın üzerine bastığı Türk bayrağı heykelinin önünden geçmektir.
Türk olmak zordur, çetindir ve eziyetlidir. Üç kıtadan dönüp, bir küçük yarımadada misafir muamelesi görmektir. Sayısız imparatorluk kurmak Türk olmaktır, aynı zamanda sayısız imparatorluk yıkmak da Türk olmaktır.
Arabaya koşulan ilk atın vatanında, ilk yazılı antlaşmanın imzalandığı yurtta, yazının bulunduğu, paranın icat edildiği her metrekaresinden bereket fışkıran bu yurtta, kalkınmak için yabancı sermaye beklemektir.
Türk olmak; Truva'dan bu yana, Sümer'den bu yana serpilerek gelse de, tarihten eski bu topraklarda, bütün zamandan damıtılarak gelen yüksek değerlerine rağmen, bir haftalık hafıza ile yaşamaktır.
Doğu Roma'yı da Batı Roma'yı da yıkıp, yeni Roma olan AB'ye girmeye çalışmaktır Türk olmak.
Türk olmak, Mostar'da köprüdür, Kerkük'te kaledir, İstanbul'da Kızkulesi'dir, Anadolu'da buğdaydır, Çukurova'da pamuktur, Ege'de tütün, Karadeniz'de fındık, Trakya'da ayçiçeğidir.
Türk olmak Çanakkale'de ölmektir. Çanakkale'de ölmeden önce düşmana su vermektir, onun yaralısını sırtında kendi hastanesine taşımaktır.
Düşmanın ardından rahmet okumak, kanlısından helallik almaktır.
Sabahları odana rahmet dolsun diye, camı açmaktır. Kar yağdığında kayak yapmayı değil, evsizleri düşünmektir. Balkon köşesine kuşlar için, kışın ekmek kırıntısı, yazın su koymaktır. Yağmura rahmet, Kara bereket diye bakmaktır.
Türk olmak, harap bir ülkede, zengin ülkelerin müstemlekesini reddedip, tahtadan kılıç ve ipten üzengi ile, paylaşacak ve sahiple n ecek tek varlığı fakirlik olmasına rağmen, yedi düvele meydan okumaktır.
Türk olmak askere davul-zurna ile uğurlanmaktır, belki de dönmeyeceğini bilerek. Türk olmak, annenin şehit oğlunun ardından 'Bir oğlum daha olsun, onu da vatan için göndereceğim.' demesidir. Babanın gözyaşlarını tutarak, tabutuna son kez dokunurken 'Vatan sağ olsun!' demesidir.
Türk olmak 'Türk çayında radyasyon olmaz!' yalanları ile, 'Gusül abdesti alana AIDS bulaşmaz!' dolanları ile yaşamaktır.
Her hükümetin enkaz devraldığı, AMA asla ardında enkaz bırakmadığı ülkede olmaktır.
Türk olmak, ecdadın yaşadığı kıtlıktan dolayı, çayın yanında gelen şekerden fazla olanı garsona geri vermektir. Aynı nedenle Türk olmak, yemeği ziyan etmekten korkmaktır. Göz hakkına, diş kirasına saygıdır.
Türk olmak. Evindeki bir kap aşın yarısını tanrı misafirine vermektir. Kendi yerde, misafiri döşekte yatırmaktır Türk olmak.
Türk olmak, milli maçta ağlamaktır. Ayhan Işık'a, Belgin Doruk'a aşık olmaktır. Türk olmak, aşkını ölesiye sevmektir. Aşkı için ölmektir, öldürmektir. Sevdiceğinin elini bir kez tutamadan, toprağa girmektir.
En güzel aşk şiirlerini yüreğinde hissetmektir. Eşkıyaya türkü yakmaktır, Türk olmak.
Milletine sövmektir, ama başkasına sövdürmemektir, Türk olmak.
Türk olmak Yunus'u bilmektir, Aşık Veysel'i sevmektir. Mevlana'yı, Hacı Bektaş-ı Veli'yi ve Hoca Yesevî -tek bir satırını okumasa da yüreğinde taşımaktır.
Türk olmak, saz çaldığında, ney üflendiğinde, kös dövül düğünde ve kaval çaldığında, yüreğinin derinlerinde bir sızı sezmektir, bir de Yemen Türküsü'nde...
Hayatın sana verdiklerine 'Nasip', vermediklerine 'Kısmet' demektir. Her işin 'Hayırlısına' inanmaktır ve ağlamamak için çok gülmekten çekinmektir.
Türk olmak, Asya'da batılı, Avrupa'da doğulu diye tepki görmektir.
Irk sözünü bilmeden yaşamak, yaradılanı Yaradandan ötürü sevmektir.
Magazin programları ile dizilerin arasına sıkışsa da, silkinip üzerindeki ölü toprağını atabilmektir.
Türk olmak, mahalle maçı için aynı saatte, on kişi buluşamazken, milyon kişinin bir araya gelmesidir.
Tavla oynarken bile kavga ederken, milyon kişinin kavga etmeden gösteri yapabilmesidir.
Türk olmak, buhran zamanında Arjantin'de de mağazalar yağmalanırken, daha ağır buhranda sıraya girerek, sorumlusuna en ağır cezayı tek bir cam kırmadan sandıkta kesmektir.
Türk olmak en zayıf gününde bile dünyaya meydan okumak, en dertli gününde bile her ufunetin bir şafakta biteceğini bilerek tevekkül göstermektir.
Zor iştir Türk olmak. Türk olmak Anadolu'da her düşen yağmur damlasına hamdetmek, her çıkan başak için şükretmektir.
Türk olmak, medeniyetler mezarlığı Anadolu'da dik durabilmektir ve büyük önder Atatürk'ün kurduğu Cumhuriyeti ilelebet payidâr kılıp
"Ne Mutlu ki Türküm" diyebilmektir...

Biraz İstanbul'a Gideyim.

| Cumartesi, Şubat 21, 2009



"You gave me life, now I'll show you how to live." demek istiyorum saygılarımla.

Audioslave gaz yaptı ondan, Show Me How To Live


Goodbye "Snowlady", I Was Not Somebody

| Perşembe, Şubat 05, 2009


Ben de diyorum ki, ne diyorum,
Gidiyorum başlık yapıyorum.
Rüyamda görüp, sarılıyorum,
Öpmek istiyor, cesaret edemiyorum.
Gülüşüne bitiyorum, huzur buluyorum,
Hemen akşamında siktiri yiyorum.
Kendi kendime özlüyorum, -yorum, -yorum.
So, Goodbye "Snowlady", I Was
Not Somebody.

Goodbye Cruel "Home"

| Salı, Şubat 03, 2009


"Ev" her seferinde moralimi bozuyor. Onları seviyorum ama beni çok yoruyorlar. Her gelişimde bir daha gelmemek üzere ayrılıyorum evden, ama bir şekilde gelmek zorunda kalıyorum. Arkadaşlarım ve hayatımın en güzel yıllarından ikisini geçirdiğim bu şehir olmasa bir daha gelmem belki. Tüm sıkıntının "para" ile ilgili olması ise ikinci kez canımı sıkıyor. Yetmezmiş gibi, kış evde daha çok vuruyor. Ben "Bu ay evden para almadım, belki bir dizüstü bilgisayar aldırabilirim." umuduyla eve gelirken, "Arabayı satıyoruz, İstanbul'a taşınıyoruz, Para yok..." gibilerinden şeyler işitiyorum. Evde bana tek sıcak gelen şeyin soba olmasını istemiyorum, ki onun sıcaklığı bile sahte geliyor artık. "Sevmiyorum!" demek istemiyorum ama ev, onu sevmemem için çaba harcıyor sanki. Sakarya'da geçirdiğim iki yılı hala özlüyorken aynı anda buradan nefret etmeye başlamam hiç hoşuma gitmiyor. İstanbul'daki sekiz yılın ardından gelen iki yıllık Sakarya tatiline deli gibi özlem duyuyorum. İki yılın ardından üniversite yüzünden İstanbul'a dönüşüm ve İstanbul'daki resmi olarak dört yılımın arasındaki tatilleri Sakarya'da geçirmeye çalışırken, "Ev" beni her seferinde İstanbul'a itiyor. Sakarya değil iten biliyorum, "ev", ama ne yazık ki "ev" Sakarya'da. "Ev", beni Kepem'e, Üsküdar'a, yani İstanbul'a ev dedirtmek zorunda bırakıyor. "Ev"e gelince, evimi özlüyorum. Koyuyor, yine koyuyor. So, Goodbye Cruel "Home"!

"Arabesk"

| Perşembe, Ocak 01, 2009

ba ş ıb o zu k Gral!

| Pazartesi, Aralık 22, 2008


5'ten sonrası, 6'dan öncesi. İddia, Sonbahar yenügzel. Elektronik düzenlemeler Parti (Flatliners Killa Mix), Kördüğüm (dEmian & Emre Remix), Ayıp Olmaz Mı? (Kaan Düzarat & Fuchs Rework), Küçük Sevgilim (Kaan Düzarat Remix), Darbe (Burak Güven & Serkan Hökenek Remix), Çocuklar ve Hayvanlar (DJ Kambo Remix), Deli (Luna Remix by Cihan Barış) ve İddia (Kerem Kabadayı & Serkan Hökenek Remix) harügzel. Canlı kayıtlar Kış Geliyor, Re, Bir Derdim Var seksügzel. Albüm kapağı ve içerik tasarımı bomba ve farklı. Çok beğendim. 5,5 denmeyecek kadar farklı bi çalışma. Bence 6.

Ekliyorum; Yukarıdakini yazarken albümü dinliyordum. Son parça, İddia (Kerem Kabadayı & Serkan Hökenek Remix)'dan sonra "hidden track" dediklerinden var, Serseri Canlı Kayıt.

http://www.morveotesi.com/albumler.tsp?al=album_detay&album=14

The Dø İstanbul'da, ama ben yokum!

| Cumartesi, Aralık 13, 2008


13 Aralık 2008 Cumartesi, yani bugün, bidenecik Olivia'nın bidenecik grubu The Dø, Beyoğlu Yeni Melek'te sahnede. Öğrenci bileti 28.5 liraydı hemen tükenmişti. Tam salon bileti ise 35 lira. Küresel ekonomik krizden bağımsız olarak bunalımda olan cüzdanım ise bu güzel akşamı karşılayamayacak nitelikte. Napalım, belki NTV bi ara yayınlar da izleriz. Benim için de söyle Olivia.
The Dø, Stay (Just A Little Bit More)

İstanbul'da Cumhuriyet

| Pazartesi, Kasım 03, 2008

28 Ekim Salı, yıllardan 2008, Maslak'ta Film Sokağı Stüdyoları'nda Mat'ın klibi çekilecekti ve ekipmanlar için eleman lazımdı.Önceki akşam Erşan Abi aramış, haber vermişti.Normalde sabah gidecektim ama uyanamayınca hem o iş yattı hem de okul.Sonra, saat 4-5 gibi telefon geldi ve Maslak'a geçtim.Klip çekimi sabaha kadar sürecekti ama ekipmanlar toplanana kadar bana ihtiyaç yoktu.Ben de ertesi sabah tekrar gelmek için, Üsküdar'a, yurduma gitmek için yola düştüm.Beşiktaş'tan vapurla Üsküdar'a geçtikten sonra, Üsküdar sahilindeki caminin mahyası dikkatimi çekti.Tam anlamıyla gral!'dı.Paylaşayım dedim.Görüşürüz.

Saykodelya

| Cuma, Ekim 31, 2008

Fear Of A Blank Planet, Porcupine Tree

|



Sunlight coming through the haze
No gaps in the blind
To let it inside
The bed is unmade
Some music still plays

TV, yeah it's always on
The flicker of the screen
A movie actress screams
I'm basking in the shit flowing out of it

I'm stoned in the mall again
Terminally bored
Shuffling round the stores
And shoplifting is getting so last year's thing

X-box is a god to me
A finger on the switch
My mother is a bitch
My father gave up ever trying to talk to me

Don't try engaging me
The vaguest of shrugs
The prescription drugs
You'll never find
A person inside

My face is mogadon
Curiosity
Has given up on me
I'm tuning out desires
The pills are on the rise

How can I be sure I'm here?
The pills that I've been taking confuse me
I need to know that someone sees that
There's nothing left I simply am not here

I'm through with pornography
The acting is lame
The action is tame
Explicitly dull
arousal annulled

Your mouth should be boarded up
Talking all day
With nothing to say
Your shallow proclamations
All misinformation

My friend says he wants to die
He's in a band
They sound like Pearl Jam
The clothes are all black
The music is crap

In school I don't concentrate
And sex is kinda fun
But just another one
Of all the empty ways
Of using up a day

How can I be sure I'm here?
The pills that I've been taking confuse me
I need to know that someone sees that
There's nothing left I simply am not here

Bipolar disorder
Can't deal with the boredom

You don't try to be liked
You don't mind
You feel no sun
You steal a gun
To kill time

You're somewhere, you're nowhere
You don't care
You catch the breeze
You still the leaves
So now where?
From the album Fear of A Blank Planet of Porcupine Tree

Benler, Senler.

| Pazartesi, Ekim 13, 2008


Müzikte duygusuz tekniğin tad vermemesi olayı vardır. Fotoğrafta da öyle olsa gerek, ve fotoğraf düzenlemede. Yandaki fotoğrafım 2 mp kameraya sahip telefonumla çekildi ve yine aynı telefonun fotoğraf düzenleme programıyla tek adımda bu hale geldi. Sadece "Otomatik seviye" efektini uyguladım. Teknik olarak pek elle tutulur bir şey olmasa da, amatör fotoğraf ve görüntü düzenlemeciliğimle bilgisayarda yapamayacağım bir görüntü elde ettim. Yanlış olmasın, bilgisayarda yapılamaz demiyorum, - gayet tabii bilgisayarda mis gibi yapılır - ben yapamam diyorum. Düşük ışığın "otomatik seviye" ile bakıştığı bu tek adımlık düzenlemenin kokusu en uzman düzenlemelerden gelen kokuyla aynı gibi geldi bana. Bilmiyorum belki de o tek adımı atan ben olduğum için böyle gelmiştir. Yine de duygular krallığından bir misafir yandaki fotoğraf benim için. En "gral!" duygudan bir misafir hem de; iki sevgi, iki dönem arasında sıkışan kardan sıcak, ateşten soğuk, sudan saydam...


Way Out Of Here - Porcupine Tree, Fear Of A Blank Planet

Bu Haftadan Notlar... 12 Ekim 2008

| Pazar, Ekim 12, 2008

Efendim farkettiğiniz üzre 10 gün olmuş bir şey yazmamışım.Olmuyor lan, artık canım istedikçe yazarım.10 gün mü, 20 gün mü, 50 gün mü bilemem ama bu gibi aralar olabilir.Bekleyiniz yani.İlla takip edeceğim derseniz, Facebook'tayım; Serhat Arif Çakır'ın Facebook profili

Bugünden Notlar...29-30 Eylül, 1-2 Ekim 2008

| Cuma, Ekim 03, 2008

  • Pazar günü Gökhan'la Galatasaray-Konya maçını izledik Bigg'de.Harika bi yerde izlenen harika bi maçtı.

  • Pazartesi günü bayram için köye gittik.Bayram günleri ve akşamları güzeldi.Bol bol yedim ve uyudum.Tembellik yaptım.

  • Çarşamba akşam eve döndük, 8'de Yetkin, Ayberk, ben ve Ege istasyonun orda buluştuk önce garip bi dönercide, Dönerci Ali Baba'da yemek yedik.Sonra Bigg'e gittik Guitar Hero oynadık.Nasti de geldi arada.Yardırdık biraz ama oyun Aerosmith demosu olduğu için 4-5 parça takılabildik.Yine de güzeldi.

Bugünden Notlar...27-28 Eylül 2008 Cumartesi-Pazar

| Pazar, Eylül 28, 2008


  • İftarda şekerpare vardı, çok gral.

  • İftardan sonra bi kupa çay ve Şrek 2 yardırdım biraz.Özlemişim huzurlu animasyon izlemeyi.

  • Cuma-Cumartesi gecesindeki "Huzur, Gece, Çay" listesinden sonra akşam bilgisayarı açınca "Harika Liste" yaptım.Her daim dinlenecek parçalar falan.Bi gecede ancak yarısı bitti.Şu an Pearl Jam Black'i çalıyor.Yarın gece devam...

  • Şeyma, Onur ve Gökhan'la köfte gibi bi muhabbet ve işte alt notlar;
- God Is An Astronaut, Mars Volta tadında değildir.Eğer öyle olsaydı Demir Demirkan'la Mars Volta aynı tad olurdu.Onur'a ithafen...
-
Medal Of Onur, Incredible Onur
-Adapazarı Merkez, Saykodelik Herkezzzz.Onur'dan...
-
Tatang[otik]a.Benden...
-
Fırat muhabbeti...
-Saykodelik, Progresif mahlaslar Atlası; Progragresif/Progragressive ve  SaykoDalik


-Salvador Amcam bizi çağırıyor.Haftaya Cuma gündüzünde Salvador Dali, akşamında Erşan The Doğum Günü.
-Jelena'ya "Ağzından Bal Damlıyor" anlatmak...Harika bi tercümanlık deneyimi.
-
Jelena'ya Erkan Oğur'u anlatmak...Bu da güzeldi.
-
Jelena Devendra Banhart dinletti.Güzelmiş.Huzurlu, basit, hoş...
-Reality
kelimesi odaklı diken üstünde Türkçe konuşmaca.Güzel güzel.
-HelEloy Loy Loy, Kibar Yarim Progresifim...
-Gökhan'dan; "Bülent Ersoy/1Gece/500.000 $...Onur "Varım" diyor.
-Şirin Baba Progresiftir.Şeyma'dan...
-
Blendax'ın ve Nivea'nın ilk kutusunu isteyen Onur, karşılığında orijinal Mirage albümü teklif etti.
-Gökhan'dan Tool'un Altın Plağı'na karşılık tüm mal varlığı teklifi...
-Benden, 69 Model Camaro SS'ini satan bi adam bulana tüm elektronik mal varlığım teklifi...
-69 Model Camaro SS teklifinden sonra kartlar açıldı, Onur-Dodge Charger, Gökhan-Chevrolet Impala
-Pazar akşam Galatasaray maçına, Bigg'e...

  • "Harika Liste", Atom Heart Mother ve ardından Echoes ile, benim için günün sonu saat 09:56-10:00 arası geliyor...

  • Ellerim üşüdü, yatağıma artistik atlayış...

Bugünden Notlar... (Kapak)

|




Dakika itibariyle her günümün sonunda bu internet günlüğü aracılığıyla günümü çeşitli şekillerde kaydedeceğim.Maddeler, şiirler, hikayeler, cümleler, simgeler, harfler, şifreler, resimler, fotoğraflar, sesler, müzikler, boşluklar kullanarak.

Geç kalmış bir şey olduğu için geçmişten notlar da içerecek bazı günler.Akşamında buraya ulaşamadığım ya da ulaşabileceksem bile notları düşemeyeceğim günler olursa bile, ertesi gün veya onun da ertesi gün unutmamam, üşenmemem dileğiyle...

Peki neden Fiat 124 ?
Çünkü herkes benim yaşlarımda birer Fiat 124'tür de o yüzden.69 Model Chevrolet Camaro SS olmak için burdayım.Herkesin olmaya çalıştığı bi model var.Bazıları henüz farkında değil ya da hangisi olmak istediğini bilmiyor.Bazıları yeni, teknoloji harikası, hız bombası vb. olanlarından olmak istiyor, bazıları da benim gibi "Her şeyin eskisi güzel", "Eskinin kokusu başka" takılıyor.
O değil de Camaro SS süper, of mis...

Yağdıkça

| Pazartesi, Eylül 08, 2008





























Yağdıkça


Yer ile yeksan, ıslak saçlı, kem gözlü,
Kavim göçlerinden bu yana ağlayan
Ve durmadan cep kanyağı yakıcılığında
Ezgiler çalan, çaldıran, yakalatan
Adı bende gizli bir kadındı İstanbul.

Şehre bir yağmur yağdı ben ağladım.

Sevilirken ayrılmak mı kaldı Bizans'tan.
Oyun dolan yoktu gözlerde yalnızca ses.
Verilmiş sözler birdi... edilen yeminler sıfır.
Eşyalar alındı fotoğraflar söküldü yerlerinden.
Bir aşkın izlerini yok edecek başka bir aşk sipariş edildi yeniden.

Bir şehre yağmur yağdı ben ağladım.

Kim daha çok yalan söndürdü çay bardaklarında ?
Hangisi talandı demli öpücüklerin ?
Ve buğularda yitirilen kimin adıydı ?
Bir aşktan diğerine kaç saatte gidiliyordu ?
Soyulur muydu kabuğu hayatın ?
Yoksa bütün vitamini kabuğunda mıydı ?

Yağmur şehre bir yağdı ben ağladım.

Ben giderken en çok seni götürdüm.
Aklımın nakliyesiydi asıl yoran, taşıyıcıları.
Yardan düşmüştüm, yaralarım yardan armağandı. 
Kutsal kitabımdı ziyan edilmiş sevgililer atlası.
Ben sevmeyi beceremedim.
Belki de sevilmeyi.
Benim sevmeye engel evcil acılarım vardı.

Ben yağmur ağladım, bi şehre yağdı.
Ben şehre ağladım, bir yağmur yağdı.
Ben bir ağladım, şehre yağmur yağdı.

Ben, yağmur, ağladım...



Yılmaz Erdoğan

Doğum Günü

| Cuma, Ağustos 29, 2008



Doğum Günü

Hayat denen bu tozlu yolculuğa aldığımız biletin tarihi ve her nedense her yıl bunu kutlamaktayız.Cem Karaca demiş ki; "Doğuma da ölüme de çiçekler yolluyoruz. Farkı yok sanki... Hiç durmadan yürüyoruz, zaman akıyor, yıllar geçiyor, daha anlayamadan çok şey değişiyor.Kah üzüntü, kah sevinç her geçen gün yaşlanıyor insan, sırtında yükünü, elinde bavullarını yani oluşturmaya çalıştığı kaderini kuşanarak.Bu günde insan yola ilk çıktığı noktadan ne kadar, nereye kadar ilerlemiş kendi kendine sorguluyor. Aslında hep bir arpa boyu yol gidilmiştir. Zira bir insana bir ömür yetmez. Bu günlerde insan bir acayip hissediyor. Oysa ne bir önceki günün ne de bir sonraki günün farkı olacak. Tıpkı yeni yıl hadisesi gibi. Ona alınan tek gidişlik bir biletin kutlanması neden gerekiyor ki ? 365 gün boyunca hatırlanmayan, umursanmayan insan neden doğum gününde bulunmaz hint kumaşı muamelesi görür de sonra değişen bir şey olmaz ? Yine de neden hatırlanmayı bekler ki ? Kendi egosunu mu tatmin etmek ister ? Bir pasta, birkaç mum ve iyi ki doğdun sözleriyle bir insan neden mutlu olur ki ? Soruların cevabı zor olsa da, böyle bir varlık insan."



İşin aslı, hep şöyle değil mi oysa ?

"Önce dişlerimiz döküldü,
Sonra saçlarımız,
Ardından birer birer arkadaşlarımız.
Şu canım dünyanın orta yerinde,
Bir başına yapayalnız.
Kırılmış kolumuz kanadımız,
Tatlı canımızdan usanmışız."




Yine de inatla devam ederiz hayata, bitmek bilmeyen bir umutla. Dünümüze, yarınımıza bakarız. Güzel günler göreceğimize inanır, hayata dört elle sarılırız.



Yayında ve yapımda emeği geçenlere ;

’’Günaydın annecim, günaydın babacım. Ektiğiniz fidan her geçen gün büyüyor. Eğilmeden, bükülmeden. Çiçekler açıyor dallarımda, yapraklarımı koparan insanlara inat. Karalar bağladım ben baştan ayağa. Yürüyorum, yürüyoruz hiç durmadan. Umarım size kutlanmaya değer bir şeyler bırakmışımdır.’’


____________________________

Bu yazı
Lafmacun.org yazarı painseeker'a aittir.

I ™ Them All !

| Salı, Ağustos 05, 2008


Asc
Seryat
Seryatx54
Seryat Barrett
Progressychedelic
Seryat "Progressychedelic" Barrett
S. Progressychedelic Barrett
Psychegressive

™

Benimle Açılan Metallica Konseri Videosu, Ajanslarda..!

| Salı, Temmuz 29, 2008






Dikkat, Ağzını Yamultan Benim."Hassiktir" diyorum galiba.Kameralarla aram pek iyi değil de ! Ahan da !

Eşşek

| Perşembe, Temmuz 24, 2008



Eşşeğin osuruklu kulakları,
Geğirdiği zaman ayakları,
Belki anırır bağırsakları.
Ama sen kal hep.
Kusmadan.
Kusmadan kal ki,
Uzun uzun muhabbet edelim.
Bilirsin, severim İstanbul'u,
Senin gibi.
Ama en çok anırtacak olan da o,
Gebertecek belki de,
Belki de ağzımıza sıçacak.
Ama başka şehir kaldıramaz bu ağırlığı.
Bursa'ya fazla gelir bu nefretimiz.
Dağılır gider güzel şehir.
Sakarya'ya sığmaz huzurumuz,
Sapanca kaynar.
Ankara desen,
Götümüzle beraber hayallerimiz de donar kışın.
E Hadi Adana'ya gidelim;
Gidelim de devrelerimizi, sabit disklerimizi mi yakalım,
Kaderimizin yüklü olduğu ?
İstanbul'dan başkası yalan bize dost.
Sen, ben, o, bu, şu ne ise,
İstanbul da o.
Geceleri yanına oturur ulan,
Sabahları kahvaltını hazırlar, akşam tanıştığın manita gibi.
Bazen moralini bozar,
Tartışırsınız, hırçın ama vazgeçilmez sevgilinmiş gibi.
Yeşil gözlüdür benim için,
Senin içinse rengi yoktur belki, saydamdır.
Uzun saçlıdır benim için.
Rapunzel yanında halt yemiştir.
Uyuyan Rapunzel derim ben bazen;
Ama ne uyuyan güzel kadar sakindir,
Ne de Rapunzel kadar sabit.
İstanbul itlerin ürüdüğü, kervanların yürüdüğü yerdir.
Ertesi gün metro için kazmaya gelirler semtini.
Marmaray derler,
Kazdıkları yerden bin yıllık gemi çıkar.
Bu Ne Lan ?
Beynim gibi.
De bana bakayım;
Hangi şehir kaldırır beynimdeki 18 yıllık gemiyi,
Hangi kent bu kadar anlayabilir beni ?
Hiç bir yerin rüzgarı alamaz hararetimi,
Boğazın aldığı kadar.
Ağzımıza sıçsa da,
Kalemimizi kırsa da,
Paramızı çalsa da,
"Kavgamızın Şehri" olduğu sürece,
"İçimizde Ölen Biri Var" olsa da,
Orada Olacağız.
Yeşil gözler Ankara'da olsa da,
"Ben Burdayım İşte Lan" diyeceğiz.
Saydam gözler gökte olsa da,
"Ben Burdayım İşte Lan,
Beyoğlu'nun Işıklarının Altındayım"
Eşşekten girmiştik konuya;
"Dünyanın En Güzel Gözü Eşşeklerdedir,
Sana Ettiğim Onca İltifat Hep Bu Nedenledir."

Ben

|




Ben,
Çay kadar sıcak.
İstanbul kadar büyük,
Adapazarı kadar küçük.
Saat kadar 24,
Yıl kadar 365.
Hayat kadar kısa,
Yol kadar uzun.
Müzik kadar besleyici,
Köfte kadar nağmeli.
Ben,
Sen,
İkimiz,aynı kişiyiz.
Tekiz.
Hepimiz,
Milyarlarcayız.
Ama yine de tekiz.
Tekir'iz.
Hayır hayır,
Teker değiliz.
Bak bozuşuruz!
Görüşürüz.

Last Fm Sanatçı Kolajı

| Cuma, Haziran 06, 2008